Lamentations of a Fool

Garfield

2007-07-15T11:40:00.000+08:00

John Rapes Garfield?!

This is an amusing cartoon that I accidentally found thru the Google Image Search. I wonder if this was really published in the papers.

Revolution

2007-05-13T14:16:00.000+08:00

Revolutionary Cows!!!

Check this cool Flash video that someone sent me. It's so fucking cool and funny.

http://www.3dweb.no/galleri/stuestolbm/bilder/anim1.swf

Random Acts

2007-05-07T22:41:00.000+08:00

Jopeth's Random Acts of Agression

I was walking on the street, carrying an 18-inch pepperoni, mushroom, and cheese pizza that I just bought from Extremely Espresso. It was my lunch and dinner. I'm planning to share it with my bros and my buddies tonight over some beers while playing texas hold 'em poker. Ahh, this is a life of a yuppie...

Until some drunk asshole just across the street bgean gazing on my enormous pizza box that i was carrying like some dog drooling over a nice piece of steak. Then he started saying, "Hoy, dalhin mo naman dito yan!" (Hey, bring it over here.) At first, I ignore that drunk ass. But then, he kept calling me like some retarded kid calling for his favorite toy.

"Hoy, dalhin mo naman dito yan!" (Hey, bring it over here.)
"Hoy, dalhin mo naman dito yan!" (Hey, bring it over here.)
"Hoy, dalhin mo naman dito yan!" (Hey, bring it over here.)

I suddenly snapped. So you want pizza, huh, you rotten dick. I went to him and grabbed his head, and slammed his ugly face on my pizza.

So you want pizza?!
Come and get some, bitch!!!!
Oh, you haven't had enough?!
Get some more!!!!
Go for second helpings, bitch!!!!

I slammed his face again and again to my pizza until all the cheese, mushrooms, and peperoni got stuck into his fucking face.

Now, had enough?!

I did all of this in my mind. I wish I could do this in real life and get away with it.

Fuck.

The power..

2007-03-25T16:42:00.000+08:00

Black Innocence

After so much procrastinatio and crap, natapos na din ang Act 1 ng aking Black Innocence. This is the third time na nirewrite ko ito. Sana ay hidi na ako topakin na irewrite ito uli.

Pakiclick yung link sa baba kung gusto nyong basahin:

kwarto

2007-03-10T17:44:00.000+08:00

Maglilinis ako ng aking kwarto

Kasabay sa aking paglilinis ng aking kwarto ay natagpuan ko ang luma kong Chucks kasama ng picture ng aking ex na si Maricel. Kasabay ng paglilinis ng aking kwarto ay itatapon ko ang aking Chucks, kasama ng litrato ni Maricel, kasabay ng pagtatapon ng lahat ng alaala namin. Kailangan mo nang magpaalam sa aking kuwarto, Maricel. Bye.

bad

2007-01-27T16:52:00.000+08:00

Bringer of Bad News

It sucks being the bringer of bad news all the time. The truth unleashed at the short period of time can have a lasting effect: a year of fantasy shattered in seconds of words uttered.

A food for thought, girl.

First, grow up, will you? The world isn't a fairy tale, so snap out of your fantasy.
Second, focus in the present and believe in the promise tomorrow. The past is there for our nostalgia and lessons that we might learn from, but never there for us to dwell there forever.
Last, truth sucks, but it has to be unleashed.

I believe in tomorrow...and its promises

(no more coffee for you, Peter)

2007-01-14T16:51:00.000+08:00

Boredom

Nuclear weapons isn't the world's greatest threat.

Boredom is.

Fuck.

Bio

2006-12-28T17:11:00.000+08:00

The Day Yellow 4 Said Goodnight

Kung ang edad mo ay 18 and above, mataas ang tsansa na isa ka sa libo-libong mga bata na naadik sa Bioman. Dating pinapalabas ang Bioman sa channel 2, circa late 80s to early 90s. At kung naadik ka dito, malamang ay isa ka rin sa libo-libong batang umiyak noong namatay si Yellow 4. Tama, noong namatay si Yellow 4. Aminin mo man o hindi, isa ito sa mga turning points ng childhood life natin. Ito rin ata yung first time na umiyak ako dahil sa napanood ko sa TV.

Salamat sa Youtube.com, nahukay ko dito ang famous na Episode 10, ang episode kung saan namatay si Yellow 4. Ang real reason kung bakit nawala si Yellow 4 kasi nagkarron ng pagtatalo between kay Yuki Yajima at management dahil sa mababang pasahod sa kanila ng production management. Nang sabihin ng management na hindi muna sila susuweldo para sa taping ng Episode 10, nagresign si Yuki at napilitang palitan siya ng bagong aktres. Anyway, eto na yung Episode 10, in its original Pinoy English dub na pinalabas nila noong early 90s.

Episode 10 - Part 1

Episode 10 - Part 2

2006-11-18T22:47:00.000+08:00

Photoblog

Dahil uso (daw!) ang phtoblogging, naisip ko na rin na gumawa ng sarili kong photoblog. Pakibisita po yung photoblog ko, i-click yung link na nasa baba. Please, parang awa niyo na...

http://jopeth23.photoblog.com

Mold

2006-11-12T15:01:00.000+08:00

Jopeth's Mold Farm

Ano kayang mangyayari sa baunan mo kapag nalimutan mo itong ilabas sa loob ng iyong bag sa loob ng dalawang araw at binuksan mo ito sa ikatlong araw? Ang sagot: magkakaroon ka ng mold farm

Imbis na hugasan ito agad, na-amaze pa ako dito at kinunan sa aking cellphone. Wow, pwede na pala akong maging isang mold farmer. Siguro, kung mahal lang yung amag, malamang kasing yaman na ako ni Bill Gates. After kunan ang litratong ito, hindi ko na rin natiis yung amoy nito kaya hinugasan ko rin, at dahil gagamitin ko din yang baunan na ito para sa trabaho ko. Binanlian ko muna ng mainit na tubig ito bago ko ginamit. Natural, hindi ko kakayanin na makakain ng amag, baga bumula pa bibig ko.

Lesson for the day:

Ugaliing ilabas at hugasan ang baunan pagkauwi ng bahay.

2006-10-21T00:15:00.000+08:00

Boom Tarat-tarat

Dahil 2 pm lagi ang pasok ko sa araw-araw, at si Mama ay nasa bahay lang, pwersado akong manood ng Wowowee araw-araw. Si Mama lagi ang may hawak ng remote control, kaya pwersado akong manood ng noon time show na yun. Hindi talaga ako fan ng mga noontime shows, at hindi ko talaga makuhang magustuhan ang napaka-corny na style na Willie Revillame (see my previous post tungkol kay Willie Revillame and see why).

Nakakairita na naririnig ko yung nakakasakit sa ulong kanta ni Willie Revillame na "Boom Tarat". Nakakasakit sa mata na makitang paulit-ulit makitang sumasayaw sa TV. Argh!

May part dun na kung saan mamimili si Willie Revillame ng lalaban sa Bigat10 (yun ba yun?). Bago ka makasali ay sasayaw at kakanta ka muna nung nakaka-brainwash na witing "Boom Tarat". At sa portion na yun ay may natutunan akong napakahalagang aral sa buhay...

"Nabibili ng salapi at papremyo ang dignidad ng tao."

Boom tarat-tara, boom tarat-tarat, tararat-tararat
BOOM! BOOM BOOM!
(repeat until mabrainwash ka na rin)

ayussss

2006-10-19T22:49:00.000+08:00

Wow!

Hmmm...medyo matagal na rin akong di nakaka-update ng blog...hmmm...marami na ring nangyari sa buhay ko magmula noong huli kong update.

Isa na dito ang pagpasa ko sa board exams. Oo, tama ang iyong nabasa, PUMASA AKO NG BOARD EXAMS! Sa wakas, mas malapit na akong sa pangarap kong maging GTP. Hehehehe. At bilang reward sa aking efforts sa pagpasa sa board exams (actually, parang effortless nga eh), pinag-retire ko na ang aking lumang cellphone at bumili ng panibagong cellphone. Oo, hindi na bulok na Bird ang cellphone ko. Ito ay ang Nokia 6600.

NOKIA 6600?!

Putangina, sabihin niyo man na luma ito at bulok, para sa akin, ito ang best cellphone ko dahil ilang buwan ko din pinagpaguran at pinagipunan. Ito ang epekto ng pagtitiis ko sa mga mababahong Koreano. Ngayong maari na akong kumuha ng mga pix, coming soon na yung photoblog ko, hehehehe....

New Addiction

2006-09-20T23:32:00.000+08:00

New Addiction

Meron na naman akong bagong addiction ako ngayon. Sa wakas, nakakita ako ng paraan para magamot kahit papano ang aking burnout syndrome. Eto ang KART RACING. Yeap, tama ang nabasasa niyo, KART RACING nga. Medyo mahal nga lang (300 pesos per 10 laps), but it's all worth it. Muli kong natuklasan yung speed-freak side ko. Hell, hindi mo alam kung anong klaseng adrenaline injection ang nararanasan ko dun. Ngayon, minamaster na namin yung buong track para magawa namin ang fastest speed time possible.

Kung gusto niyong mapanood yung kagaguhan namin sa Subic Le Mans track, panoorin niyo ang video na ito.

Burnout

2006-09-08T11:39:00.000+08:00

Burnout Syndrome

Ngayong tapos na ang board exams at nag-aantay na lang para sa results para sa exams, panibagong sakit na ang aking kinakalaban. After 3 months of employment in this goddamn donkey-raping school, you could have guessed it.

The fucking Burnout Syndrome

Have you felt you've been ass-raped, torn into pieces, over-circumcised, pierced with pitchforks, forced to listen to Hilary Duff, Britney Spears, and Parish Hilton simultaneously 24/7 for a month, and then burned in a wooden stake as a grand finale?

That's Burnout Syndrome, my friend...feel lucky you are not in my shoes...

Pray

2006-08-25T17:40:00.000+08:00

Board Exam Blues

Shet, board exams na namin sa Sunday. Sana ipagdasal niyo po kaming libo-libong mga aspiring professional teachers na magtetest ngayong Linggo.

Ipagdasal niyo na sana pumasa ako...

Ipagdasal niyo na sana walang leakage tulad ng nangyari sa nursing board exams...

Ipagdasal niyo na sana wag ako magseizure o matae sa gitna ng exams...

Ipagdasal niyo ako...

Overtym

2006-08-13T19:14:00.000+08:00

Overtime

Wow, matagal na rin pala akong hindi nakakapost dito sa blog ko. Mula noong nakarecieve ako ng memo sa boss ko straight from Korea via fax, at personal na mapagalitan pagkarating niya, hindi ko na nagagamit ang sobrang bilis na internet namin sa opisina.

Ang masakit pa dito, andaming dumating na mga bagong students. Kaya todo kayod sa trabaho. Tapos sinabayan pa ng pasukan ng Brent International School.

WAAAHHH!!!!!!!!

Isang linggo straight na akong nagoovertime. Okay lang dahil alam ko naman na malaki ang matatanggap ko pagdating ng sweldo. Pero patayan na itong ginagawa ko. Tulad ng sinabi ko sa sarili ko sa sulat ko para sa sarili ko...

Sige, Peter...tama yang ginagawa mo...

Patayin mo sarili mo sa trabaho...

Fuck...

2006-07-08T15:34:00.000+08:00

Nostalgia Trip!

Kung ang edad mo ay 17 and above, chances are that naadik ka rin sa mga sikat na sikat (noon) na Japanese superhero shows na ito noong bata ka. Salamat sa Youtube.com, akala namin ay hindi na namin makikita kahit kailan, ngunit may mga mababait na tao na naadik din sa mga shows na ito noong mga bata sila ang nagpost sa Youtube ng mga videos na ito. Paki-click na lang ang mga clicks na nasa baba.

Pulis Pangkalawakan, SHAIDER!!!!

- Eto malamang ang isa sa mga pinakasikat na Japanese superhero noong 80s. Sino ba naman ang makakalimot kay Alexis at sa kanyang magandang sidekick na si Annie? Kay Fuuma Lei-Ar at sa kanyang mga kampon? Sa sikat at hypnotic na "Shigi Shigi" theme na tuwing pinapatugtog ay nagsasayawan ang mga kampon ni Fuuma? Sa mahiwagang "Time Space Warp" at sa asteeg na Blue Hawk (na gawa ng Suzuki)? Sa panty ni Annie na laging inaantay ng mga bata sa tuwing tatalon siya? Sa Babylous? Naalala ko pa noong bata pa ako, pinapalabas ito sa channel 2 tuwing 5:30, pagkatapos ng Bioman. Pagdating ng 5:30, automatic na hihinto na kami sa paglalaro at tatakbo sa bahay namin upang umupo sa harap ng TV sets namin (yung lumang black and white na TV pa ang TV namin noon). Di bale na kung among pawis, anghit, o araw kami, basta makapanood kami ng Shaider. Sayang wala na ang Shadier. Sa pagkakaaalam ko, namatay na yung actor na gumanap kay Shaider, at yung actress na gumanap kay Aniie ay naging porn star sa Japan. Binalik itong Shaider noon sa 7, pero nawala din. Alam ko pinapalabas ito sa Hero Channel tuwing Sabado. *sigh* I miss Shaider.

Bio Team Fight!!!! BIOMAN!!!!

Bago pa dumating ang Power Rangers at iba pang superheroes, andito na yung Bioman. Di hamak naman na mas asteeg ang Bioman kesa sa mga sumunod dito. 'Ika mga nila, nothing beats the original. Akalain mo, meron pa silang assistant na robot na kamukha ni Mask Rider Black (kulay gold nga lang), at malupit nagiant robot. Pustahan tayo, isa ka rin sa mga libo-libong bata noon na naiyak noong namatay si Yellow Four, di ba? Aminin!!!!!

Rider Change!!!! - Masked Rider Black!!!!

Asteeg na superhero na may mga asteeg na bikes! Anong ibubuga ng Orange County Choppers sa mga bike ni Masked Rider? Saan ka makakakita ng off-road bike na may sariling isip, at marunong sumagot! Saan ka makakakita ng malupit na hi-speed bike na mas mabilis pa sa Y2k? Dito lang yun!!!! Naalala ko pa noon na kapag gusto naming gayahin yung transformation sequence ni Masked Rider (yung umuusok yung kamay), kukuha kami ng watusi tapos ibababad nami sa tbig, tapos dudurugin namin sa kamay namin, at ayun, RIDER CHANGE!!!!!

ULTRAMAN!!!!

Wow, ito yung pinaka-orig sa lahat ng Ultraman series. Malupit ito, naalala ko pa yung kumikislap sa dibdib ni Ultraman kapag nanghihina siya. Basta, malupit ito....wala akong masabi...

The Lesson of this post:
"Never let that child inside you die."

Tigas

2006-06-25T11:39:00.000+08:00

Matigas

Meron kaming estudyanteng Korean na pinaghihinalaan naming bakla kasi malamya kumilos. Sayang, sabi ng mga babaeng co-teachers ko, kasi ang guwapo pa naman niya, tapos bakla pa naman. Naisip ng mga ibang tarantadong babaeng co-teacher na palibugin siya, para lang makita kung anong magiging reaction niya. Ang naging reaction ko lang ay ito:

"Titigas na lahat ng parte ng katawan niyan, pero hindi pa rin titigasan iyan!!!"

Wtf....

Shigi

2006-06-16T19:48:00.000+08:00

Ang Pinakahihintay na Shigi Shigi Theme ng Shaider, Andito na!!!!

Kung ang edad mo ay 17 and up, mataas ang tsansa na naadik ka rin kay Shaider, ang pinakamalupit na pulis pangkalawakan. Naalala ko noon, tuwing 5:30 ng Sabado yun sa channel 2 pagkatapos ng Bioman. Malupit yun!!!! Sino ang makakalimot kay Fuuma Lei-Ar at sa kanyang mga kampon? Sino ang makakalimot kay Annie, ang sidekick ni Shaidewr, na sa tuwing tumatalon at tumatumbling ay nakikitaan ng panty?

At sino ba naman ang makakalimot sa nakakahypnotize na Shigi Shigi Theme na pianpatugtog sa tuwing ang mga kampon ni Fuuma Lei-Ar ay nagsasayaw na mukhang gago (reminds me of El Shaddai members)? Bilang tribute sa aking pinaka-favorite na superhero at sa lahat ng mga naadik dito, inihahandog ko ang pinakaantay at hinahanap-hanap na Shigi Shigi Song!!!! Oo, tama ang iyong nabasa, ang Shigi Shigi Theme nga!!!! Kung ikaw ay adik sa Shaider tulad ko noong bata ka, pwes, click na sa link sa baba!!!

http://images.jopeth23.multiply.com/song/1/2/full/U2FsdGVkX1.REAP7AQj0ZtWS8IFupVe9M1r0BAnGpQLOFLUn,MxevQ==/Koorogi%20'73%20-%20The%20Strange%20Song.mp3

ENJOY!!!!

Dear

2006-06-11T10:32:00.000+08:00

A letter to myself

Dear Jopeth,

Ngayong nagtratrabaho ka na, sana masaya ka na dahil kumikita ka na ng pera. Ngayong hindi ka na nakatambay sa bahay at walang ginawa kundi matulog, kumain, maglaro ng Playstation, at magpalaki ng itlog. Sana masaya ka sa ginagawa mo. Sige, tama iyang ginagawa mo.
Wala ka nang social life.
Wala ka nang love life.
Pati sex life wala na rin.

Sige, ipagpatuloy mo iyan, patayin mo sarili mo. Mabuti iyang ginagawa mo.

Nagmamahal,
Jopeth

Korean

2006-06-06T21:13:00.000+08:00

Burnout
aka
I Think I'm Turning Korean part 2

Ewan ko ba kung ano nang nangyayari sa buhay ko. I broke up with my girlfriend (again) after a month of virtually no communication. I have now this job as an ESL teacher and tutor for Koreans. But I don't know...

Hindi naman sa mababa yung sweldo namin (mas maganda pa nga yung kalagayan namin kesa sa mga regular na teachers sa private and public schools), o sa minamaltrato kami (although mahigpit lang minsan yung boss namin na Korean). Parang andami nang nagbago sa buhay ko mula nung nagkatrabaho ako. Let me count:

1.) Di na ako nakakasama sa "every other day" escapades ng mga tropa ko.
2.) Di na ako nakakasali sa airsoft games ng mga airsoft buddies namin (okay lang naman dahil menos gastos na rin yun).
3.) 2 buwan na akong walang sex.
4.) 2 buwan na akong walang sex.
5.) 2 buwan na akong walang sex.
6.) 2 BUWAN NA AKONG WALANG SEX!!!!

Try imagining my life right now. Argh....

2006-05-30T23:11:00.000+08:00

Cute Rocking Japanese Girls

Nakita ko ang video na ito sa Youtube. Ewan ko ba pero...ang cucute talaga ng mga hayop na ito!!!! Although hindi ganun ka-asteg yung sound nila, asteg yung concept nila. By the way, ang pangalan daw ng garage band na ito ay Sasebo and Harajuku. Imagine kung gagawin mo sa Pilipinas yung ginawa nila, malamang baka limusan ka ng mga dumadaan.

Ang mga batang ito ay estudyante sa isang performing arts school sa Tokyo. Nanalo daw sila bilang The Most Enthusiatic Performer. Ewan...basta pakinggan niyo na lang sila.

Korean faggot

2006-05-27T16:26:00.000+08:00

I think I'm turning Korean...I really think so!!!

"I think I'm turning Japanese (3x)

I really think so!"

- The Vandals, Turning Japanese

Katulad ng sinasabi sa sikat na punk na kanta ng Vandals, mukhang nagiging Korean na ako. Bakit? Eto kasi:

Kung maalala niyo sa huli kong post, kasalukuyan akong nagjojobhunting nun, right? Maswerte ako at tumawag sa akin ang isa sa mga schools na inapplyan ko. Yun ay isang Korean language school na nasa loob ng SBMA. Natural, dali-dali akong nagpagupit, nag-ahit, nagpa-facial, nagpa-derma, at nakipag-appointment kay Dr. Vicky Belo para magmukha naman akong tao para sa job interview ko. At dumating na ang pinakahihintay naming lahat, ang job interview.

Almost 11 kaming mga applicants. After ng sobrang daling English vocabulary test (engot ka pag hindi mo nasagutan yun), agad kaming isinalang sa interview. At ang mag-iinterview sa amin ay ang head teacher ng school na yun. Kaya natural, sobrang practice at isip na kung anong sasabihin at isasagot ko sa mga ibabatong tanong sa akin. At kami ay dinala sa "teacher's lounge", na mukhang confession room sa Pinoy Big Brother. Feeling tuloy namin parang mga housemates kami sa PBB.

At dumating na ang turn ko para interviewhin. Matapos akong batuhin ng maraming tanong, insultuhin, pa-tumblingin, magpagulong-gulong, kumain ng apoy, kumain ng buhay na manok, at magdive sa swimming pool ng kalamansi juice, natapos din sa wakas ang interview ko. At dun din mismo nalaman namin kung sinong nakapasok, at ang mga hindi pinalad na makapasok. Parang Fear Factor nga naman, isa ako sa mga nakapasok at magproproceed sa training.

To be continued... (tinatamad na akong magsulat eh...hehehehe)

Wow

2006-04-29T11:07:00.000+08:00

Jopeth: So far...

Mukhang matagal-tagal na rin akong hindi nagpopost sa blog kong ito Para sa mga dating bumibisita, mapapansin niyo na nagpalit na rin ako ng lay-out. Pinalitan ko ng Evangelion inspired theme yung blog skin ko (na aking ninakaw sa blogskins.com). Crush ko kasi noon si Rei Ayanami kaya siya yung nilagay ko diya eh.

Anyway, ano na ba ang balita kay Jopeth Flores sa loob ng halos isang taon na pagkawala ko?

1.) Graduate na ako ng kolehiyo, sa wakas! After almost 5 years sa kolehiyo at ng madugong practice teaching ko sa Olongapo City National High School, ako ay nagtapos na rin sa wakas! No more classes, no more cramming, no more thesis and reports, yahoo!!!

2.) Ako ay walang trabaho ngayon. Pagka-graduate ko, ngayon ay sinusuong ko ang pinakamadugong bahagi ng kolehiyo, ang JOBHUNTING. Yes, tulad ng inaasahan ko, ako ang latest addition sa unemployment rate ng Pilipinas. As of 3 PM kahapon, officially 3 na ang schools na pinasahan ko ng resume. As usual, ang sagot nila ay yung tipikal na 'don't call us, we'll call you'. Kaya hanggang ngayon, tambay ako dito sa bahay, nagpapalaki ng itlog, walang ginawa kundi manood ng Animax, maglaro ng luma kong PS1, at tumambay sa Net Cafe ni Epoy.

3.) LET review classes. Hindi porket graduate ka na ng BSED o kaya BEED ay pwede ka nang maging katulad ni Onizuka. Kailangang mag-take ka muna ng board exams at makapasa nito upang maging ganap na teacher ka. Upang tumaas ang chances na makapasa ako, ako ay nagtatake ng LET (Licensure Exams for Teachers) review classes na tatagal sa lob ng 5 buwan. Every weekends yun. Ewan ko ba kung bakit imbis na andun ako sa klase ko, nagsusulat ako dito sa blog ko... parang college pa ako. Well, some habits die hard. =)

4.) Bum days. Dahil halos pare-pareho kaming walang magawa sa buhay, halos naging gai-gabi ang inuman sessions namin nina Epoy. Pero in fairness, may mabuting effect naman yung ginagawa namin. We made new friends, tulad nina Mitch (yung bartender sa Willis na kung makatingin sa akin ay parang lalamunin ako ng buo), si Rhea (yung makulit na waitress sa Brad's na tropa na namin after 3 nights ng pakikipag-inuman), at si Ciarra (the feisty girl na mukhang mataray, pero asteg). Feeling ko tuloy tataas uli alcohol tolerance ko pag nagpatuloy ang ganitong lifestyle namin.

5.) 3 GFs ago. Yes, 3 girlfriends na ang lumipas nung huling nagpost ako sa blog na ito. Either masyadong matagal na yung last time na nagpost ako, or sadyang lagi lang akong iniiwan ng mga babae.

6.) DOTA nights! Kami ni Epoy ay naadik sa laets mod (or modification) ng Warcraft, ang Defese of the Ancients, or DOTA for short. Ewan ko ba, mula nung ininstall ni Epoy yun sa cafe niya, halos araw-araw kaming naghahamunan dun sa larong iyon. Although palagi ko pa rin siyang natatalo sa larong iyon, mabilis siya matutuo at mukhang nakaka catch up na siya sa level ng experty ko sa larong ito. kaya tuwing magkakatinginan kami, alam mo na kung anong ibgi-sabihin. DOTA?!

Exclusive Interview With Sam Milby of PBB!!!

2006-04-22T18:18:00.000+08:00

EXCLUSIVE INTERVIEW WITH SAM MILBY OF PBB!!!

Jopeth: Hello everyone, I'm here today at Starbucks Emerald Avenue where I am torn between creaming my pants and feeling like a total loser because I am about to Interview Sam Lloyd Milby, the most recent house mate from the sickeningly popular TV show Pinoy Big Brother to be evicted. Hi Sam, thanks for coming, what can you say to all the readers of the ID Configuration?

Sam: Hi! Glad to be here and hi to everyone who reads this prestigious internet publication; Jopeth tells me that there are two million people in five continents who read his site everyday and I cannot stress enough how flattered I am to be invited for an interview.

Jopeth: Err. yeah dude. So tell us a little something about yourself, your life before Pinoy Big Brother.

Sam: I honestly don't know where to start. Well I'm from the city of Troy, that is in the state of Ohio, USA for the benefit of those who are totally ignorant on US Geography. I'm twenty one years old; I model and one of my recent works was for the Close up campaign where I worked with Barbie Almalbis.

Jopeth: Oh that's why you look familiar, you're the closeup guy! What do you think of Barbie Almalbis? I think she's hot.

Sam: Isn't she a lesbian or something?

Jopeth: I honestly don't know. You think?

Sam: Yeah dude, I mean while we were taking a break from shooting that bus scene, she was sitting across this hot female production assistant and she had her toes up the girl's crotch man. Sick!

Jopeth: ...

Sam: Yeah man, I know. Listen, you're not going to publish this right? I mean I hope you edit it first, I don't want to come off as an asshole and all.

Jopeth: Of course, of course. Okay so tell me about life at the Big Brother house? What was your first impression of the people you were gonna live with?

Sam: Well I was raised in America and I looked at them how America taught me to look at Filipinos: They're quaint little creatures who live in huts made of straw and clay speaking in a retarded language nobody could understand.

Jopeth: ...

Sam: Yeah dude, except for Uma of course, he's pretty cool because he's from Israel and can speak good English.

Jopeth: So how was your relationship with Uma?

Sam: Like I said, Uma's pretty cool. If only he weren't gay.

Jopeth: Did I hear you right? Did you say Uma's gay?

Sam: Okay listen...can you turn that tape recorder off for a second? Yeah he's gayer than a queer fetus man. There was this one time I was taking a bath, you do know that we're not allowed to lock the bathroom door when we're taking baths right? We just hang a sign outside to let people know that the bathroom is occupied. Anyway, Uma comes barging in and just sorta looked at my dick. It was crazy man I tell you.

Jopeth: Maybe it was just an accident man.

Sam: You know I could say that if only I hadn't caught him masturbating in the room that night moaning "Sam...uhhhh...Sam..."

Jopeth: I find that really....disturbing.

Sam: You have no idea dude. I mean finding a dead body in your room is disturbing, watching a man shot to death in front of you is disturbing; but walking in on a guy jacking off while moaning your name? That's just plain sick.

Jopeth: I agree. Anyways, I'm short on time. One last question for you Sam: What do you think about the entire Pinoy Big Brother experience and how it affected your life?

Sam: It's pretty cool I guess. I mean I find it amazing how a show as lame as this can brainwash millions and millions of viewers and how it can aggrandize my, and the other house mate's existence into something phenomenally interesting. I mean back in the states I was practically a nobody; flippin' burgers for McDonald's; my classmates back in high school calling me a 'gook' or 'pearl harbor bomber'. But here, man, it's awesome! I'm a fucking superstar! And I have PBB to thank for this!

Jopeth: ....

Ang panayam sa taas ay pawang kathang isip ko lang. Parody lang yun, kaya wag niyo akong idedemanda!

Willie

2005-11-17T19:25:00.000+08:00

Si Willie Revillame: Ang pinakamagaling na Host sa Balat ng Lupa, Hindi, Sa Buong Kalawakan

Si Willie “Wowowee” Revillame na siguro ang pinakamagaling na host sa buong mundo. Siya na malamang ang pinaka-depinisyon ng pagiging isang magaling at mahusay na TV host. Kung may level lang sa kahusayan sa larangan ng pagho-host, si Willie ay nasa ultrahigher-than-any-imaginable-ever-imagined-level-to-the-max level. Eh kung legible nga lang siya para maging santo, malamang isa nang diyos si Willie.

Si Willie Revillame na siguro ang tinuturing na Alpha Male ng mga TV Hosts.

sarcasm[sr kàzzəm] noun - remarks that mean the opposite of what they seem to say and are intended to mock or deride.

Hindi ako galit kay Willie Revillame. Dahil wala namang siyang ginagawang masama sa akin. Pero sa tuwing nakikita ko siya sa TV at nagho-host ng isang show, para kong nakikita si Bro. Mike na naka-marijuana at naka-laugh trip palagi, at halos hindi ko mapigilan ang sarili ko na masuka kaya ang ginagawa ko ay nilulunok ko na lang ulit. Darn, sa tuwing nakikita ko siya sa TV, kailangan ko pang igapos ang sarili ko bago pa man magsimula ang show, para lang sa kapakanan ng aming telebisyon yunit.Sa tuwing magjo-joke siya ng ubod ng corny at pipilitin nyang tumawa ang mga tao, iniisip ko na lang na mabuti at hindi siya ang presidente natin, kaya hindi ko na itinutuloy ang paglaslas ng aking mga braso. Yung tipo ng pag-ho-host nya eh sa sobrang boring, mas masaya pa ang umattend ng libing ni kuya Cesar.

NOTE: Sa mga El Shaddai members,wala akong galit o kahit na anumang laban kay Bro. Mike at sa organisasyon nyo, pwera lang dun sa kalat na iniiwan nyo sa mga prayer rally ninyo. Sa katunayan, marami akong mga kaibigan, mga kakilala, binu-bully at pinagkakautangan na mga miyembro nyo. Maganda ang organisasyon nyo kasi malaki ang naitutulong nyo sa industriya ng itlog at payong. Ok din kasi kung saan kayo nagkakaroon ng prayer meeting, eh siguradong malakas ang komersyo sa lugar na yon. Problema lang pagkatapos ng gawain nyo eh wala kayong “cleaners”. At aminin na ninyo, na pangit talagang pumorma si Bro. Mike. Atleast sa sarili ko lang opinion. Peace brothers!

Anyway, balik tayo kay Mr. Wowowee

Pero bakit ba ako galit kay Bro. Willie? Let me count the ways.

Una, mababaw mag-joke. Medyo mababaw yung rason, pero importante ang joke kapag ikaw ay isang host. Lalo pa’t “kwela” ang brand ng hino-host mo. Yung joke nya, kahit bata hindi natatawa. Kung walang cue ng director na dapat tatawa na, hindi malalaman ng audience nya kung kelan tatawa at papalakpak. Kung hindi naman corny ang joke nya, dinadaan nya na lang sa toilet humor. Pero yung toilet humor nya ka level ng pambomba ng inidoro. Isa siyang Joey De Leon wanna-be. Si Joey De Leon, kahit nagre-resort din sa mga green jokes, eh pag-iisipin ka muna. May lalim. Pero kay Willie, kasing lalim lang ng pinitpit na tansan ang mga jokes nya.

Pangalawa, magulo magsalita. Isa sa mga dapat na maging katangian ng isang hosts, bukod sa sexy outfit, eh malinaw dapat magsalita at naiintindihan ng tao ang gusto nyang sabihin. Kasama ng projection ng boses ang context ng sinasabi. Kapag hindi naiintindihan, walang silbi ang gandang lalake (na wala din siya). Sa mga nakakapanood ng PBB tuwing sabado, maoobserbahan ninyo kung ano ang ibig sabihin ko. Nito lang nakaraang Eviction Night, maling mali ang pagkakadeliver nya ng linya upang ipabatid kung sino ang natanggal.

Pangatlo, masyadong siyang egoistic. Bakit? Yung show nyang Wowowee ay walang maisip ipatugtog kundi ang mga kanta nya sa kanyang album! At hindi pa nasiyahan duon, at pinapakanta pa sa kanyang buong staff! Sa tuwing nakakapanood ako ng show nya, naaawa ako kay Iya Villaña. Siguro madami siyang baong Tiger Balm, para maiwasan nya ang maya’t mayang pagkahilo gawa ng pagbaliktad ng sikmura sa tuwing kakantahin nila ang “Peep! Peep! Peep! Ang sabi ng Jeep! Peep! Peep! Peep! Peep! Peeeeeep!”. Ilang beses na kaya nya nilunok yung sarili nyang suka? Yung mga tao sa studio, kaya lang naman napipilitang maki-kanta kay Willie ay dahil sa pinamimigay nyang dollars. Kahit ako makiki-kanta din ako, para lang sa dollars.

Habang sinusulat ko ito, iniisip ko rin kung ano ang gagawin ko sa kanya para makaganti sa kalungkutang idinudulot nya sa aking buhay sa tuwing napapanood ko siya. At pagkatapos ko maisulat yung last sentence na yon eh nakaisip na ako. Galing ko talaga.

Duduraan ko siya. Kapag magkakasalubong kami sa daan ay biglang ko siyang duduraan sa mukha at tatakbo ako ng matulin. Ang pagdura sa mukha na yata ang pinaka-degrading na pwede mong magawa sa isang tao. Pangalawa lang ang sapilitang pagpapahalik sa paa at pangatlo ang pagsaboy ng tubig na may kasamang “you’re nothing but a trying hard copycat” dialogue.

Autograph humiliation. Pag nag-mall tour sya, magpapa-autograph ako sa kanya. At pagkatapos na pagkatapos nyang pirmahan, pupunitin ko sa harap nya ng maraming beses. At habang nakatunganga siya sa papel na pinunit ko, duduraan ko na rin sya sa mukha at tatakbo ako ng matulin.

Ultimate Dream: Kukunin ko siyang host sa birthday ko Pag-mayaman na ako, in the near future, kukunin ko siyang host sa birthday party ko. At habang naghohost siya ng party, na sigurado namang magiging boring, eh babarhin ko siya palagi. Yung tipong hindi pa siya tapos sabihin yung bawat sentence niya, eh bigla-bigla ko na lang siyang mumurahin. Tapos ipe-pressure ko pa siyang magsabi ng mga jokes at bawat joke niya eh sasabihin kong “aaaahh, hindi naman nakakatawa yun eh..” at babatuhin ko siya ng itlog. Yung nilaga. At habang umiiyak siya sa harap ng stage dahil sa kahihiyan at realisasyon na hindi talaga siya magaling/marunong maghost ng isang show, eh duduraan ko na rin siya sa mukha.

Baliw

2005-07-28T13:01:00.000+08:00

Ako'y Isang Baliw

Disorder	Rating
Paranoid:	%20color="#ff0000" face="arial" size="-1">Very High
Antisocial:http://www.4degreez.com/disorder/antisocial.html">Antisocial:	color="#990099" face="arial" size="-1">Moderate
Borderline:	%20color="#990099" face="arial" size="-1">Moderate
Avoidant:http://www.4degreez.com/disorder/avoidant.html">Avoidant:	color="#cc0033" face="arial" size="-1">High
Dependent:	%20color="#000099" face="arial" size="-1">Low
http://www.4degreez.com/misc/personality_disorder_test.mv">Personality Disorder Test -- -- Personality Disorder Information --

evolve

2005-07-21T19:25:00.000+08:00

De-evolution

Me and my high school buddies are so impressed with Charles Darwin's theory that we decided to formulate our own Darwinian principle, and we called it "THE HIGH SCHOOL THEORY OF EVOLUTION"

Pretty and popular girls from high school we'll be ugly few years after graduation, while unpopular and ordinary ones will "evolve" and be pretty afterwards.

Some might disagree with us, but more or less, our theory proves itself to be correct. Five years after our high school and with the invention of various friend networks, we managed to track down some of our high school classmates who we thought to have disappeared into oblivion of college life. Once again, our theory of evolution proved itself correct. Our unpopular or ordinary looking classmates turned to be real hot after few years in college. Whoah! Is college life making all these girls hot or what?

Well, as for our popular and pretty classmates, how did they turn out? They turned out horrible. Some looked a heck fat, some looked like coke junkies, others looked like zombie whores overworked from being kocked up too much. In other words, they looked horrible compared to our unpopular classmates.

A good example of this is my high school crush, Angelica. The last time I saw her was our high school graduation. I haven'et seen her ever since. With the invention of friend networks, I was able to track her down. And oh my God, she looked horrible. She's not ugly, she's FUGLY, as in FUCKING UGLY! She looked so fat, as if she got knocked up and got pregnant a dozen times. Well, serves her right. She's such a bitch back in high school. Now, she's earning the rightful karma for her actions.

"THE HIGH SCHOOL THEORY OF EVOLUTION", you proved yourself correct again.

Da vinci

2005-07-07T18:43:00.000+08:00

Da Vetsin Code

Halos isang buwan na ang lumipas mula nung naisipan kong pag-ipunan ang betseller na libro ni Dan Brown na Da Vinci Code. Kaya mula noon ay pinilit kong ipunin ang aking kakarampot ng allowance para sa pagdating ng birthday ko (which is sa July 23) ay mabili ko na yung nasabing libro.

Unfortunately, mahirap talaga mag-ipon. Not to mention na napakaraming gastos (at bisyo). Kaya feeling ko tuloy, aabutin ako ng pasko (o kaya'y bagong taon) bago ko mabili yun.

Buti na lang at naimbento ang internet.

Salamat sa aking mahiwagang software na kung tawagin ay iMesh, nakadownload ako ng PDF format ng Da Vinci Code, FOR FREE!!!!

Huwaw!!! What an owfa! Salamat sa makabagong teknolohiya, hindi ko na kinakailangang gumastos pa!!!

Coming soon...review ng Da Vinci Code, pag natapos kong basahin.

Sweet

2005-06-16T15:19:00.000+08:00

Awww... how sweet naman...

Pinost ni Jam, ang aking pinakamamahal na girlfriend, ito sa kanyang blog sa Friendster. Pagpasensiyahan na kung maraming mga typo.

this was really a wonderful day for me..sobrang saya ko..kasi finally, napakilala ko na kay mama ung bf ko..hehe..and guess what, ok lng siya sa mom ko..and i ho[pe na maging ok din su\iya sa dad ko pag pinakilala ko na siya..kasi i really love him so much..sa kanya ko lang naranasan na maging masaya (except from the love of God and my family).. and sana magtagal talaga kami and walang iwanan, as what we've promised to each other.i really thank God 'coz i met a guy like him..kasi parang lahat na ng hahanapin mo sa isang guy eh nasa kanya na lahat.. mabait, gentleman, sweet, understanding (sobra!), caring, loyal, and most of all ang sarap magmahal.. pero cyempre, i'm still praying for him para maging kami na nga talaga... FOREVER!!!

I LOVE YOU JAM!!!!!

First

2005-06-14T01:21:00.000+08:00

First Day Funk

Oo nga pala. Bago ko malimutan, 1st day of classes pala bukas. At bago ko uli makalimutan, huling taon ko na ito sa kolehiyo, dahil gradutaing na ako. Ambilis no? Parang kelan lang freshie lang ako na excited pumasok sa kolehiyo. Ngayong, isa na akong huklubang senior na nananalangin na sana ay hindi pa ako gumradweyt. Naalala ko tuloy yung sinabi ni Randy sa akin. Kapag nasanay ka daw na nagtratrabaho ka, tatamarin ka na mag-aral. Pero sa akin, iba ang kaso: nasanay na akong mag-aral, kaya ayoko munang gumradweyt at magtrabaho.

Kaya habang nag-iisip ako kung isasabotahe ko yung isa sa mga subjects ko para hindi ako gumradweyt, kanta muna tayo:

"Let's do the funk...let's do the first day funk..."

star wars

2005-06-10T01:00:00.000+08:00

Star Wars Episode 3: Revenge of Shit

Karamihan ng mga blog na nakikita ko ay may laman tungkol sa Revenge of Sith. Matural, bilang bloggie, pahuhuli ba ako? Ang review na ito ay orihinal na sinulat ni Mr. D ng deardiaryea.blogspot.com. Kaya eto na siya, in the galaxy far, far away...

Ang revenge of the sith ay tungkol sa paghihiganti ni sith, na ang tunay na pangalan ay Chancellor Robert. Ngayon itong si Robert pinipilit niyang ibugaw si Anakin na isang Judi. Eh parang nakumbinsi na itong si Anakin na sumama kay Robert. Kaso may mga taong kontra sa pangyayaring ito. Sabi nila, "Naku Anakin, marami ka pang bigas na kakainin. Maghintay ka muna." So yun na nga, nagaway-away sila gamit ang mga Glow sticks nila sa nakaraang concert ni Ja Rule. Hindi ko alam kung talagang engot lang 'tong si Anakin, at napaso yata. Kaya yon, naging abo na siya, at nilagay sa isang banga para isaboy sa dagat. Ang nangyari tuloy naging biyuda na si Padme Skywalker. Hindi niya alam ang gagawin. Kaya naisipan niya na lang na magpalit ng pangalan para maging model ng leather goods. So yun na nga, naisipan niyang magpalit ng pangalan, mula Padme ginawa niyang Darth Vader. Kung napanood niyo yung The Empire Strikes Back (o The Jedi Returns? basta) kung saan nagpakilala si Darth Vader kay Luke na "I'm your father." Si Padme talaga yon pagkatapos niya magpa sex change. Pero sa totoo dapat i'm your mother ang babanggitin niya don. So 'yon. Ay, saka sa space nga pala 'to naka setting kaya maraming spaceship dito.

Psycho

2005-06-08T02:04:00.000+08:00

The Attack of the Psycho-Neurotic Ex-Girlfriend

Akala ko ay tapos na ang lahat sa amin. Akala ko ay napapagmove-on na kami pareho matapos ng aming break-up. Pero hindi pala.

Just when I thought na masaya at kuntento na ako sa present na buhay ko ngayon, bigalng pasok sa eksena si Joyce, ang aking ex (para sa mga hindi nakakakilala sa kanya, hanapin yung post sa baba na tungkol sa kanya). Dahil naka-unlimited text ako, naisipan kong magsend ng message sa lahat ng mga tao na Smart sa phonebook ko, isa dun si Joyce. Hindi ko naman inaasahan na magrereply siya sa text ko. Natural, bilang isang friendly (?) na tao, nagtext uli ako sa kanya.

Hanggang sa naitanong ko kung musta yung buhay niya. Nasabi niya na naka-getover daw siya kay Earl, yung lalaking ipinalit niya sa akin. Okay na sana ang lahat kung hindi lang humirit siya ng ganito:

"Pwede bang iwan mo na yung GF mo at maging tayo uli?"

Mga ilang segundo akong natunganga dun. Parang cellphone na nag-hang ako nun. Shit, di ko inaasahan na may tama pa pala yung ex ko sa akin, pero anong gagawin ko? Tanggihan ko? Kaya lang baka gantihan ako nito, knowing na may pagka-psychotic si Joyce minsan. Pumayag sa kanya? Lalong hindi. Papatayin ako ni Jam pag nalaman niya ito. Kaya ang ginawa ko ay sinubukan ko muna siyang paikutin kahit sandali. Kaya tinanong ko kung ano naman ang sumuot sa utak niya at nakikipagbalikan siya sa akin. Well, according sa kanya, narealize niya daw na mali siya sa ginawa niyang pag-iwan sa akin. At nagsisisi daw siya kung bakit niya ako iniwan. At eto pa ang malupit: namimiss niya yung mga wild wet nights namin. Lalo akong nag-hang dun. Natural, lalaki din naman ako. Ikaw ba namang sabihan ng ganun at ewan ko kung anong mangyayari sayo.

Pero the fact still remains. May GF na ako, at si Jam na ang bago kong buhay. Ayoko siyang lokohin, considering kung gaano siya ka-loyal sa akin at kung paano niya rin tinanggihan yung mga ex niya na nakikipagbalikan sa kanya. Kaya ang solusyon? Hindi na ako nagtext. Buti kamo at hindi na rin siya nagtext uli. So I guess i'm safe...for now...

Continue

2005-06-05T02:07:00.000+08:00

The Addiction Continues

Dahil napakaganda ng panahon, at first time umaraw sa loob ng lang araw, sinamantala na namin ang pagkakataon para magwargames. Sa SBMA Junkyard ang labanan. Ayus!!! Kasama pa sina Jescille at Mitch, mga girlfriend ni Justine at Mark. By the way, kami pala ang TRIGGERHAPPY SQUAD. Meet the team:

Mark - ang squad leader. Medyo hot nga lang kasi masyadong sinsiryoso ang laro. Pero malupit ito. The master of stealth and backdoor fucking tactics. Nasa kanya ang sentro ng aming firepower. Kaya lang pag kakampi ko ito, lagi akong natatalo.

Toti - isa ring malupit sa stealth tactics. Hindi lagi nagkakalayo siya at si Mark sa posisyon nila pag sumusugod. Kaya lang, kapag kinantot siya ng kamalasan, sunod-sunod na ito. Nandiyan yung nagjam yung baril niya sa gitna ng matinding palitan ng mga putok, yung sumabit yung bagong bili niyang camouflage pants sa yero. nawalan siya ng 9,000 at Nokia 7650, sumabit at nadapa sa tali, naumpog sa sariling kamay, at marami pang susunod. Kaya pag sinimulan na siyang malasin, layuan na siya.

Randy - ang hobbit ng squad. Sa liit ng taong ito, kahit saan nakakalusot. Maski hindi automatic yung wepaon nito, saulado niya yung sight ng baril niya. Kaya once in range ka, you're dead. Kaya lang, madalas nag-lalag yung utak. Ewan ko kung anong version yung utak nito, o na virus na dahil sa kanyang evil ex-gf na si Roanne. Pero at least ngayon, nakapag-debug na kahit konti. At wag ka, playah na siya ngayon. Now that's what you call an upgrade!!!

Justin - siya ang mamaw ng grupo. Gamit ang ganyang halimaw na Steyr Aug, kaya niya tirahin yung mga kalaba maski malayo pa, o kaya'y palusutin ang mga bala niya sa mga dahon. Halimaw talaga yung baril na nabili niya sa Lila's. Kaya nga ang tawag namin sa baril niya ay yung "monster Aug". Ang callsign niya ay "Bayabas", dahil ayon sa GF niya na si Mitch, gabayabas lang daw yung laki ng ano niya. Hehehehe...

Alvin - ang kapre ng grupo. Standing at 6'0", ewan ko kung paano nakakapagtago yung mama na ito. Although wala siyang sariling baril na sarili, once na nakuha niya yung sights ng baril, kaya niyang tuliin maski yung lumilipad na langaw. Ang sikreto? Ang hindi pagligo ng ilang araw. Maski anong galing ng mamang ito, may isang kahinaan siya: hirap kumuha ng misis permit. Laging hindi pinapayagan ni Sta, GF niya. Bweset!

Ako - sabi nila, mahilig akong magsolo. Eh sa trip kong maging Rambo eh. Sabi nila, madugas daw ako, na nagli-Lito Lapid, kasi maski tamaan daw ako ng bala, tuloy-tuloy pa rin ako. Eh sa hindi ko nararandaman yung bala eh. Basta, balang araw, magiging malupit na NPA ako. Bwahahahahahaha!!!!

War!

2005-06-02T00:52:00.000+08:00

My new addiction

Okay.

I admit it.

I'm an airsoft addict. There, I admit it. Kasi noong magkasama kami ni Jam, sabi niya ay nasa state of denial pa daw ako. Kasi parte daw ng addiction yan, idedeny mo na adik ka sa isang bagay maski sa totoo, sugapa ka na doon.

Ewan ko ba, nakakarelax kasi yung feeling na may nababaril kang tao gamit yung aming hi-powered pellet guns. Siguro may pagka-trigger happy akong tao. At least medyo safe na way ito para magrealease ng aggression, basta lang wag mong tatamaan yung kalaban sa mata o sa mukha.

Nagkasundo kami ni Jam na mag-iipon kami ng pera nagyong pasukan. Yung perang iyon ay ipon namin para sa mga gastusin namin. Sa kanya nakapangalan yung account na yun at nagkasundo kami na every weekend ay magkikita kami para magdeposit doon. Okay na sana lahat eh, kaya lang biglang pumasok sa buhay ko itong bagong addiction ko. Feeling ko mauubos ko yung ipon namin sa pagbili sa equipment sa airsoft battle eh. Lemme see, eto yung mga items na kailangan sa wargames (naka-itemized pa!):

Combat shoes - meron na ako nito
Woodland camouflage - meron na akong pants camo, and kailangan ko na lang ay pantaas. Meron akong nakita sa ukay na 300, malamang pwede pang tawaran.
Fisherman hat na camouflage din - 100 lang daw, kaya lang pupunta ka pa daw ng Dau para makabili ng ganun kamura.
Vest na magsisilbing magazine holder at armor na rin - mga 800 to 1000 daw ito.

At higit sa lahat, ang pinakaimportante:

Baril - depende kung anong klase. Yung plastic na automatic, 1800 daw. Kaya lang, hindi ganun kalayo ang range niya. Kung gusto mo yung malakas at talagang kickass ang firepower, bumili ka ng bakal na airsoft. Ang pinakamababa ay 18000. Ang target ko: yung automatic na plastic na AK-47. 1800 daw.
Shet.
Ammunition - mahal...kasi kailangan madami...hehehehe....bawat laban ay nakakubos kami ng half-kilo na pellets....basta magastos...

Ang adik ko no? Malamang papatayin ako ni Jam pag inubos ko pera ko sa mga nasabi ko...hehehehe....

salamat

2005-04-22T01:08:00.000+08:00

Salamat pala kina...

Sa lahat ng mga walang sawang nagtiis, nagbasa, at sumuporta sa Black Innocence, ang aking walang kuwentang istorya na sinulat ko, SALAMAT SA INYO!!!! Kayo ang aking inspirasyon para ipagpatuloy ang kagaguhan na sinimulan ko almost a year ago, at hanggang ngayon ay pinagpapatuloy ko. Mula sa iba’t-ibang parte ng mundo, narito yung mga taong gusto kong pasalamatan dahil sa walang sawang pasuporta!!! Pasensiya na lang sa iba kasi hindi ko alam yung mga buong pangalan niyo. Next time isend niyo sa akin whole name niyo para mapasalamatan ko kayo. Asteeg!!

Gail Malones – Kamuning, Quezon City
Ms. Kris "Angelush" – Wellington, New Zealand
Lilay Marquez – Cebu City
Holly Fortich – Sweden
Manel “Babyheart08” – Kuwait
Jamyr Ramos – Olongapo City
Candy Badua – Olongapo City
Ringo Alonzo – Olongapo City
Jim Bitangcol – Olongapo City
Mirany Paez – Olongapo City
Ramir Damaso – Las Piñas, Manila
Erica Cortez – San Francisco, California, USA
Ahmed “Credential” – Karachi, Pakistan
Karen Claire Guerrero – Washington, USA
Ms. Rosey – London, UK

At sa iba pang hindi ko nabanggit, Salamat sa inyong lahat!!! ASTEEG KAYONG LAHAT!!!!

...And more to come!!!

Yes, para sa mga masusugid na sumusubaybay sa Black Innocence, wala pa akong balak tapusin ang aking nasabing story. Presently, tinatapos ko ang Act 6. Malayo pa ang tatakbuhin ng Black Innocence, and more exciting events to come. More violence, more blood, more sex, more shocking secrets to be revealed, more action, and more...more...ah basta...antayin niyo na lang. Narito yung tentative list ng susunod na 7 acts na pinaplanao kong isama sa Black Innocence series. Note: the acts written below are subject to change based on the author’s mental state.

Act 7: Calm after the Storm
Act 8: A Moment’s Doubt
Act 9: Iniquity
Act 10: She Mourns a Lengthening Shadow
Act 11: So Close
Act 12: Time and Tide
Act 13: Descent of the Fallen Angel

Hulog

2005-04-16T00:54:00.000+08:00

Jobee Files - Act 5: When the Moon Collides with the Sum

As usual, wala na namang connection itong title ko sa post kong ito. Binigay lang ni Ms. Holly Fortich ng Sweden ang simpleng title na ito.

As usual ay job hunting pa rin ako ngayon. At sinuwerte naman ako ngayon dahil nakahanap ako ng job opening na sakto sa credentials ko. Ito ay sa Juken Sangyo, isang Japanese firm sa SBMA na ngee-specialize sa sa wooden products. Ang hinahanap nila ay "production associate", in other words, factory worker (pinaganda lang yung tawag).

Kahapon ay tumawag kami ni Mama sa nasabing firm. Sabi nung HR personnel na nakausap namin na dumeretso na lang daw ako dun at doon na lang ako magpasa ng papel, at doon na rin ako magtetest. Ayos, naiisip ko. Malamang ay magkakatrabaho na rin ako.

Maaga ako gumising kanina. Kinain ko na lang yung bahaw na sinangag na kanin at sunny-side up na itlog na kamuntik na papakin ng pusa namin. Pagkatapos nun ay mabilis akong naligo, nagbihis, at sumibat papuntang SBMA. Bago ako pumasok sa SBMA gate ay naisipan ko muna na magpa-photocopy ng birth certificate ko dahil yung orig copy lang yung dala ko dito. Saktong nakita ko si Richard at si RJ, yung dalawa kong tropang Jackass (dahil madalas ko silang kasama sa pagsasagawa ng mga Jackass stunts). Sakto din na mag-aapply din sila sa Juken. Ayos, may kasabay na rin ako.

Pagkapasok namin sa SBMA ay nakita namin na nakaalis na lahat ng shuttle bus na papunta sa Subic Technopark (lugar kung saan tinambak yung mga lecheng investors). At ang tanging sasakyan na makakapagdala sa amin doon ay yung mga lecheng taxi, na mahal pa sa ginto kung maningil ng taxi. Kaya no choice kami. Buti na lang ay meron kaming mga kasabay na mag-aapply rin. Asteeg, kaya naghati-hati na lang kami sa gastos kaysa isa lang ang magbabayad sa lecheng taxi.

10 AM na nang makarating kami sa Juken. Leche, andami ring nag-aapply. At nalaman namin, courtesy ng "Mr. Suave" na guard dun, na puno na yung slots para sa mga applicants para sa umaga, at wala kaming magagawa kundi mag-antay. 10 PM pa lang nun, at 1:30 pa daw yung exam para sa afternoon applicants. HUWWWHAT?! Ibig sabihin dalawa at kalahating oras pa ang aantayin namin? Leche...

Imbis na umuwi at kumain ay naisipan na lang namin na mag-antay na lang. Sa lahat ng mga bagay na pinakaayaw mo, ito yung pag-hihintayin ako. Eh wala naman akong magagawa. Trabaho din ito, and I need a fucking job!!! Badly!!! Kaya umupo na lang kami ni Richard sa may puno ng mangga sa tabi ng Juken, at doon nagpalipas ng halos 2 1/2 hours...

Ginawa namin ang lahat para hindi maiinip. Nagkuwentuhan. Nagbiruan. Nagyosi. Naglaro ng tic-tac-toe sa lupa. Nagbatuhan ng mga korni na jokes. Nagbatuhan ng mga "wala-yan-sa-lolo-ko" jokes. Nagyosi. Naghanap ng yosi nung naubos na yung sa amin. Namulot ng isang pakalat-kalat na yosi na nakita namin sa gitna ng daad, na hindi namin alam kung saan ito nanggaling. Tapos nagpasahan kami sa kaisa-isang yosing yun. At pagkatapos nun, matinding kabatuhan dahil nauubusan na kami ng gagawin. Leche...

12 PM. Isa't kalahating oras pa bago yung test. Batong-bato na kami sa kakahintay. Leche, kung pwede lang pabilisin yung oras. Not to mention na nagugutom na kami, at ayon sa lecheng guard ay hindi kami pwedeng kumain sa canteen ng Juken na nasa loob kasi 1:30 pa daw kami paakyatin. Tanginang yan! Kumakalam na sikmura namin. Maswerte ako dahil kahit papano ay nakapag-almusal ako. Eh papano yung mga kasabay ko na hindi pa nag-aalmusal?

Kaya naupo kami sa ilalim ng mangga. Bigla kong nasabi na, "Ano ba yan?! Nagugutom na ako!! Wala bang makakain dito?" Saktong pagkasabi ko ay biglang may nahulog na hilaw na mangga sa harap ko. Wow! Ewan ko kung galing ito sa puno ng mangga na sinisilungan ko o binato ni God ito mula sa langit para may makain naman kami. Kaya hindi na ako nagdalawang isip na kainin yung mangga. Mabuti na ito kesa sa sasabak ako dun na walang laman ang tiyan.

1:30 PM. Sa wakas ay natapos na rin ang aming paghihintay. Pinaakyat na kami sa canteen kung saan kami magtetest. Pagkapasok na pagkapasok ko ay kahoy ang maamoy mo. At nagtuloy-tuloy kami sa canteen. Yung ibang may mga pera ay kagad bumili ng makakain. Pero kami nina Richard ay mga walang pera. Kaya tinipon namin yung mga natitirang barya namin para makabili ng kahit anong pwedeng ilagay sa tiyan namin. Kaya nakabili kami ng 2 Fita, isang Skyflakes, at isang Yakisoba Cup Noodles. Apat kaming naghati-hati sa pagkaing nabili namin. Mabuti na ito kesa sa walang laman yung tiyan.

At dumating yung cute na magbibigay ng exam namin. Halos hindi na ako nakikinig sa kanya dahil gusto kong matapos yung test kagad para makauwi na ako ako at makakain ng masarap na luto ni Mama. Pinaspasan ko yung test, na kung tutuusin ay madali lang dahil sanay na ako sa mga nasabing exam (allegedly, nahirapan daw yung mga kasama ko). Pagkatapos ng exam ay mabilis na umalis ako, at lumabas kagad. Tatawagan na lang daw kami para malaman kung pumasa kami o hindi.

Pagkalabas ko ay nakita ko yung bus na naghihintay para sa aming mga nag-apply. Wow, so inanticipate talaga nila yung mga applicants na uuwi. Bigla kong marealize na eksaktong 2.25 pesos na lang ang perang natitira sa bulsa. Shet, yari ako! Kung maglalakad ako mula dito hanggan bahay, malamang ay patay na ako sa oras na makarating ako dun. Kaya kinapalan ko na lang yung mukha ko at lumapit ako dun sa babaeng kanina ko pa napapansin na tingin nang tingin sa akin, and did the unthinkable: mangutang ng pamasahe. Mabuti na lamang at mabait yung babae na yun. Nalaman ko pa nga yung pangalan niya (Anna) at ang cell phone number niya (09214572373). Natural, wala naman akong balak karirin yung babaeng yun dahil malamang ay papatayin ako ni Jam pag ginawa ko yun.

Pagkauwi ko ay dumiretso kagad ako sa kusina. Agad akong hukay ng isang tipak na bahaw na kanin, at isang buong piraso ng manok. Hindi kain yung ginawa ko, lamon. Mabilis pa sa gutom na polar bear na naubos ko kagad yung pagkain ko. Pagkatapos nun ay naghubad kagad ng damit at hindi na nag-abala na ayusin ito. Bahala na si Mama mag-ayos ng pinagbihisan ko. Basta ang alam ko, pagod ako at kailangan kong magpahinga. Pagkahiga ko sa kama ay kagad akong dinapuan ng antok.

Isang bagay lang ang naisip ko bago ako nakatulog: sana magkatrabaho na ako…sana magkita na akmi ni Jam…sana magchampion yung San Miguel…at sana ibalik yung Ren and Stimpy…

Jenny

2005-04-14T01:22:00.000+08:00

Jobee Files-Act 4: The Dawn Sings its Song

Actually, walang kinalaman yung title nito sa post kong ito. Wala lang. Asteeg lang pakinggan.

Tapos na ang school year pero nandito pa rin yung CD ni Jennylyn Mercado. Teka, bakit nga ba andito yun?

Eto ang kuwento. Kasi si Allen, yung kapatid kong high school, ay nabwibwisit sa kanilang teacher sa computer. Akalain mo ba naman, sa araw-araw na ginawa ng Diyos eh pinapatugtog niya yung CD niya ni Jennylyn Mercado sa computer lab nila. For the whole 1 hour period. Noong una ay kinaya nila. Nang tumagal ay hindi na nila matiis ang matinding torture na pakinggan araw-araw yung nakakairitang boses ni Jennylyn. Kaya nagplano silang magkakaklase na wakasan na yung matinding torture na ito. Kaya ginawa nila ang Operation Star Circle Struck.

Ang nasabing operasyon ay delikado at metikoloso. Ganito iyon: gagawa ng diversion yung dalawa nilang operatives upang maalis ang atensiyon ng teacher nila mula sa server PC, na kung saan nakasalang yung Jennylyn CD. Ang kapatid ko naman yung lalapit sa server at kukunin yung CD. Pagkatapos nun ay babalik sila sa pwesto na parang walang nangyari. Should the operation be successful, they will save their whole class from the torture of hearing Jennelyn Mercado's vocal overkill.

At naging successful ang operasyon. At nandito pa rin yung CD. Hanggang ngayon.

At wala pa rin akong trabaho. Pakshet.

AY naku

2005-04-10T01:19:00.000+08:00

Jobee Files - Act 3: Sloth and Paranoia

Holiday pala ngayon. Nalimutan ko, Bataan Day pala ngayon. Kaya senseless lumabas lumabas dahil sarado lahat ng opisina, ergo, walang makukuhang trabaho. Kaya narito ako sa bahay, walang ginawa maghapon kundi tumunganga, manood ng TV, maaliw sa pinsan kong makulit na bumisita sa amin, at magtext hanggang mag-overheat ang baterya ng cellphone ko.

Natandaan ko bigla na last day na pala ng unlimited text ko sa Smart. Kaya sinamantala ko na pagtetext ko. Natural, isa sa mga katext ko ay si Jam, ang aking pinakamamahal. After few hours of texting ay nakatulog ako. Pagkagising ko ay text na naman uli ang inatupag ko. Natural, si Jam pa rin ang katext ko. Bigla niyang nasabi na nahihilo daw siya kaya matutulog siya uli.

Nahihilo?!

Biglang kinabahan ako sa aking narinig. Ewan ko ba. Bigla kong naalala yung pagkakataong nagkasama kami. Syet. Hindi maaari. Pareho naman kaming nag-ingat. Imposible itong mangyari. Pero posible pa rin kaming sumablay. Nabasa ko kasi sa mga libro na may posibilidad na sumablay maski na nag-iingat kayong dalawa. (Sa mga di maka-relate, itigil niyo na ang pagbabasa ng blog entry na ito at manood na lang ng "Ang Dating Daan" ni Eli Soriano)

Kung anu-ano nang mga bagay ang umikot sa isip ko. Nandiyan pa yung fact na medyo delayed si Jam, at supposed to be ay sa week na ito siya dadatnan na siya. Nandiyan yung fact na pareho kami hindi handa. Nandiyan din yung fact na pareho kaming itatakwil ng magulang namin kung madisgrasya siya. Napakaraming bagay na umiikot sa utak ko na nagmukha na akong tarantang itik sa loob ng kuwarto ko habang inaantay ang bawat sagot ni Jam sa text ko.

Inassure ako ni Jam na walang masamang mangyayari sa kanya. Siguro ay dahil sa init lang ng panahon. O dahil madalas siyang napupuyat at anemic siya. Basta ang siniguro niya sa akin ay hindi siya nadisgrasya. At kung tutuusin, sumasakit na ang puson niya, sign na malapit na ang period niya. Medyo nakahinga na ako ng maluwag nang marinig ko yun. At least ay nabawasan ng kaunti ang bumabagabag sa isip ko.

Muli, wala na naman akong magawa kung hindi humiga, manood ng TV, at mag-antay tawagin ni Mama para kumain. Dalawang bagay lamang ang umiikot sa utak ko ngayon. Sana dumating na yung period ni Jam. Sana makahanp ng ako ng trabaho.

Not again

2005-04-08T01:42:00.000+08:00

Jobee Files - Act 2: The Blow

Remember yung sinulat ko tungkol dun sa initial interview ko sa Jollibee? Well, guess what? Di ako pumasa para sa final interview. Ang galing no? Akala ko pa naman eh papasa ako.

Mixed emotions ang nangyari sa akin. I'm disappointed kasi hindi ako pumasa, knowing my abilities and intelligence suprpasses my co-applicants (naks, ang yabang!). But in the other hand, masaya ako dahil hindi ako pumasa kasi parang half-hearted yung pag-aapply ko sa Jollibee, dahil in the first place ay badtrip ako sa working conditions ng mga fast food chains. At least ay mabibigyan ko ang sarili ko na magtingin ng ibang job opportunities.

So uwi ako sa amin, medyo badtrip. Imagine mo naman, 1st munsaree namin ni Jam pero hindi kami magkasama. Hindi daw makaalis ng bahay dahil busy, andaming pinapagawa sa kanya yung leche niyang nanay. Kaya andito ako sa harap ng PC, nagmumukmok, naglalaro ng Sims, tapos tamarin sa paglalaro ay itutuloy yung sinusulat kong story na BLACK INNOCENCE, at di ko namalayan na 10 PM na pala.

Maya-maya ay dumating sina Mama, kasama si Daryl, kapatid ko na naghahanap din ng trabaho tulad ko. Galing sila sa labas, naghahanap din ng trabaho. Saktong may nabanggit si Mama na may job opening sa DIY (Do It Yourself), isang hardware shop sa City Mall dito sa Gapo. Okay sana daw si Daryll kaya lang ay kulang daw siya sa height dahil may height requirement pa palang kailangan. 5'6" daw ang kailangan sa mga lalaki. Hmmm...5'6" ako...mukhang pasok ako dun ah...hehehehe...

May Act 3 pa kaya na susunod? Abangan....

Oh hindee

2005-04-07T11:11:00.000+08:00

Jobee Files - Act 1: Enter the Beehive

"To accept the unacceptable, and submit to the inevitable."

- Emperor Hirohito of Japan on his surrender broadcast.

I have done the unthinkable. After writing an article against Jollibee (see the articles below), I have done the most unlikely thing that I could do: to apply as a service crew.

HUWAAAAT!!!!????

Yes, I did it because of three things. First is that I need a summer job badly, as in badly. Ayokong maburo itlog ko sa loob ng bahay sa buong bakasyon, kaya mas mabuti na maghanap ako ng trabaho imbis na humilata buong araw sa bahay at magpalaki ng itlog ko.

Second is that kailangan ko ng pera. Bakit? Dahil nahihiya na ako. Nahihiya na ako kay Mama dahil siya na ang nagpapalamon sa akin for the past 20 years na nabubuhay ako. Nahihiya na ako sa girlfriend ko, si Jam, dahil siya lagi ang nanglilibre sa akin sa tuwing nagkikita kami. Although iniinsist niya na okay lang yung ginagawa niya para sa akin, nakakahiya na rin dahil parang palamunin ang labas ko at sugar mommy ko siya. Kailangan ako naman ang gumastos maski minsan. At may pinag-iipunan ako...sarili kong cellphone. Nahihiya na ako kay tita dahil sa kanya yung cellphone na ginagamit ko, at dahil naiinggit ako sa 3220 ni Jam. Hehehehe...

Third is that in order to kill the beast, you got to enter it's belly. Noong sinulat ko yung aking anti-Jollibee article ay nakuha ko yung info sa pamamagitan ng pagreresearch at pagtatanong sa mga kaibigan ko. Di ba mas maganda kung ako mismo ang susuong doon at mararanasan yung mga bagay-bagay first hand? Di ba mas maganda kung magsusulat ako sa mga bag-bagay na ako mismo ang nakaranas? Magsisilbi ko tiong integration ukol sa kalagayan ng mga manggagawa sa Jollibee.

So far ay ayos naman ang kalagayan ko. Nagtest na ako at dumaan sa first interview. So far so good naman ang lahat. Mag-aantay na lang ako kung pumasa ako sa initial interview at makakapasok sa final interview. All we have to do is sit and wait...

, i

Gail

2005-03-29T23:05:00.000+08:00

Gail, is that you?!

Andun ako sa skool namin, walang magawa, nakatunganga, nag-aantay sa wala, tumitingin sa mga taong dumadaan. Hanggang nagulat ako sa aking nakita. Isang babaeng maliit, maputi, petite, at medyo singkit. Teka, parang kilala ko yun ah...
GAIL!!! IS THAT YOU!!!!????
Natulala ako doon. As in literally, natulalala ako. Namamalikmata ba ako? Anong ginagawa ni Gail sa bulok na skool namin? Ganyan ba talaga siya kaliit? Nang napalapit siya sa akin, nakita ko yung ID niya. High school student pala siya sa school namin. Napaisip ako tuloy...mukha ba talagang high school student si Gail sa personal? Hehehehehe....

2005-03-26T01:12:00.000+08:00

Cute!!!

Pic namin ng aking wifey, si Jam. Kinunan namin to sa 3220, tapos inemail sa akin. Cute no? Hehehehehe. Mahal ko talaga wifey ko. Sana magtaga kami. The purest touch, let it never end...

I Killed My Girlfriend

2005-02-22T05:01:00.000+08:00

I killed my girlfriend

Last night, I killed my girlfriend after we broke up. I hit her head hard, then strangled her to death, stuffed her body in a body bag, put some stones to it as weights, and then threw her stinking carcass to the river. Yes, I did it, everything in a single night...

Just kidding. Of course, I’m not that psychotic enough to resort to such grisly alternative. But one thing is true: I broke up with my girlfriend last Saturday. Yeah I know. It sucks. I would be a hypocrite not to admit that I was hurt. But it was a learning experience. Not only a learning experience, I also learned how lucky am I.

I left her extremely hurt and pissed off, so I decided to chug down some beer on our local videoke bar. The place is quite small and shabby, but at least quite hidden, not to mention lots of beautiful girls. So I sat in a dark corner, chugging down bottle after bottle while smoking the evening away. I was trying to ward off the sucky feeling that was biting inside me. Suddenly, the mamasang (house pimp) approached me and asked me kindly, "Sir, gusto niyong mag-table?"

Still in my drunken stupor, I smiled back at her and replied, "Gusto ko sana eh, kaya lang wala naman akong pera."

"Okay lang yun, sir. Mura lang naman ang table dito. Tamang-tama, meron kami dito yung batang-bata. Bagay sa'yo!" she continued in her ingratiating tone.

I shook my head, smiling, "Ganun ba? Magkano ba table dito?”

"200 dapat ang table dito. Pero para sa inyo, 190 na lang."

I gloomily looked at my wallet. All I saw was a single one hundred-peso bill I borrowed from Toti, the god of polygamy. That was supposed to be the money I’m going to use for our date. But since I got rid of my girlfriend, I guess I will use the money to rid myself of this sucky feeling. But the fact still remains, I have no money to pay for the company of a GRO.

"Sorry talaga, wala akong pera eh. Sa susunod, pag uminom ako dito. Magtatable ako. Promise yan."

The mamasang went out, smiling. I was left again, all alone, chugging my last remaining bottle. Amid the smoke, I thought I saw someone staring at me. It was a girl on the opposite corner. At first, paid no attention to her. After paring for the bill, I headed outside; at on the sidewalk just in the front of the videoke bar, and started erasing all the sweet text messages she had sent to me. The girl, who was staring at me back in the bar, approached me, and tapped my shoulder.

"Kuya, pwede po papasaload?"

I looked at her, her innocent, sweet eyes looking back at me. I was quite hesitant to give her some load. But I finally gave in. I gave her 10 pesos worth of load.

"Kuya, salamat sa load."

"Walang anuman yun."

"Kuya anong pangalan niyo?"

"Jopeth."

"Lea."

I just replied with a weak smile, and then went back on erasing my ex’s text messages. I noticed that she was still sitting beside me, looking at me.

"Kuya, napansin ko umiinom ka mag-isa dun sa loob ah. May problema ba?"

I smiled sarcastically, "Obyus ba?"

She laughed, "Natural. Ano bang problema, kuya? Kuwento mo naman."

Hesitantly, I started telling my story. About Joyce. How we met. What we have done. And how we broke up. I didn't even know half of what I am saying. It's the alcohol and the testosterone who is talking.

After listening to my story, she offered some words. Words I could barely remember because my memory was a bit fuzzy at that time. All I know were those words gave me comfort, even for a while. I felt safe and warm, even for the moment the alcohol is still coursing through my veins. Soon, I needed to go home. So I bade her goodbye, giving my number to her after she asked for it. On my way home, I realized how lucky am I. Nakapagtable ako for free! Wow!

pessimisy

2004-12-29T06:02:00.000+08:00

Dark Side

I don't know what's happening with me. It is as if I'm slowly being a pessimist. It's just that i don't seem to find light in this life...that everything is so dark... I don't seem to appreciate anything good or happy... la lang... sabog lang ako... asteeg...

st. nick

2004-12-28T06:01:00.000+08:00

The Night St. Nick Died

Alam ko tapos na ang pasko 2 days ago. Medyo dleayed tong post na ito, pero asteeg pa rin. Itong piece na ito ay isang essay na pinasa ko sa English class namin in commemoration of the Yuletide season. Ako naman, always wanted to play the Grinch, created this killjoy piece. Eto siya, medyo mahaba nga lang. Enjoy!!! Merry Christmas and a happy New Year to you all!!!

The Night St. Nick Died
By: Jopeth Flores
December6, 2004

A number of things make a childhood cool: Saturday afternoon, whole day playing with your grimy friends ending up as grimy as them, watching Shaider and Bioman with full gusto, not having any hair on your body, and of course, Christmas. Christmas when you're a kid is an event that seems to stretch forever. Right around at the opening of classes in June, as you’re gliding out of summer with your sunburned skin (without a worry about skin cancer or crow's feet), you loosely assemble your wish list. School has just resumed, and friends you haven’t seen in three months have since one-upped you with their new RC model cars, Transformers and GI Joe action figures, and new Family computer games. Time to take stock and catch up.

You begin to worry about the bad deeds you did the previous year: locking your younger brother in the bathroom and making him drink a cocktail mixed with a Tabasco sauce, milk, and soy sauce; or dropping the cat into the toilet - you know Santa hasn’t forgotten that. Which means, of course, Boyet or Eric might get better presents than you and ruin the whole damn thing. Because it's all about the presents. That, and the chance to hunt down Santa in action.

While many of your friends claimed to have seen him, none offer real evidence. You swap stories of hoof prints on your garden, signed notes next to the hot chocolate you left for him, faint ho-ho-ho's deep in the night. The myth just bloats and becomes more enticing. The kapre, tikbalang, or the nuno sa punso don't hold a candle to Santa. He's the one you wanted to catch. He's the big tuna - he's hard to spot. This is where the tension and the short tempers between the adults and children during the Christmas season can boil over; as the parent tries to perpetuate the myth by not getting caught, the child wants to debunk – although unknowingly, of course – the myth by catching the elusive fat man. There's bound to be a head-on collision at some point. I experienced one of those on December 24, 1992.

The holiday was proceeding like all others: Dad bought a new and bigger plastic Christmas tree, which aggravated Mom because it would mean more mess and trouble in assembling and disassembling when the season is over; a few aunts and cousins from far-flung places showed up to occupy the spare bedroom and help Mom to cook; my brother and I scrambled to make our wish list longer and better than ever. Of course, we didn’t question the fact that 99% of all houses here in the Philippines didn't have a chimney, yet somehow Santa brought them presents somehow or another (only later I realize that we were lucky to have presents, coz most of the kids don't receive a single damn thing). We believed too much: the bites out of the cookies we left for him, the images that appeared in the malls and cartoons, the tingling feeling through our bodies as we fell asleep the night before. Kids need proof, and all the evidence was there. It was an open-and-shut case. Even Lupin and his gang couldn’t screw this up. But Dad could.

We got everything ready, like always, and started cooking for our Noche Buena. Here's where my parents unleashed their secret keep-the-Santa-myth-alive weapon: gin-laced fruit punch. They would allow us drink tons and tons of that drink, saying it would keep us refreshed and alive for the rest of the night. We would chug it down like thirsty desert camels, then played hide-and-seek as the adults had their coffee and talked of interest rates, dying uncles, and college funds, then would have fun by letting my smaller cousins and brothers to do stupid things like letting them dance or sing. By the time the adults rounded us up, we were thoroughly exhausted, with high levels of alcohol coursing through our veins. But this year was different: I decided I wouldn’t drink the punch. Instead I drank liters and liters of Pop Cola and engaged into a burping contest with my brothers and cousins - my parents are sweatin'!

They wrangled as up and then, as always, went to the midnight Mass. Our eyes would usually begin to flicker halfway through the Mass, and it was then that my parents knew that another holiday season would go unruffled. But this time there would be no such luck. I zeroed in on the priest like a double espresso junkie, standing, then sitting, then kneeling, and then fidgeting. Dad scolded me a few times before he dozed off himself and began to snore like a grizzly bear right before the Holy Communion. Once again, the pressure was all to Mom.

We got home, Mom waking Dad to carry my younger brother to bed, and prepared Santa's snacks: two Chips Ahoy! cookies, a mug of hot chocolate, and a few carrots (for the reindeers). Everybody went to bed. Except me. (Well, I got into bed, but I did not go to bed.)

After and turning for hours, I figured this would be my one chance to catch a glimpse of the ever-elusive St. Nick. I made my way to the sala, in the dark corner behind the couch opposite to the Christmas tree – a perfect hiding place where I can see our living room lit by the soft sparkling flow of our Christmas lights. I just watched, ninja-style, behind the couch for what seemed hours, my eyes finally beginning to grow heavy, when I heard the sound of crinkling paper. I shook my head and peered and saw a figure assembling presents under the tree. I couldn’t really make it out but then I heard the words that will forever haunt me:

"Ma, 'asan yung flashlight. Tangina, ang dilim, wala akong makita!"

My eyes widened as I saw Dad in his tightie-whities and black slippers munching on a Chips Ahoy! cookie, his cowlicks outlined by the twinkling lights behind him like little Grinch horns.

THERE’S NO SANTA! THERE’S NO REINDEER! NO NORTH POLE!!!

Crushed, I returned to bed. I didn't even care about the presents were under the tree. Christmas was ruined for me. I was bitter. I wouldn't be able to watch the cartoons or read the books the same way... Or make the cookies with my past zeal... I would have to fake it all. I realized all things about Santa, the fat red guy I see on the mall, the smiling rosy-cheeked bearded man on the Coca-Cola ads, were bullshit. A part of our materialistic culture. A good way of providing fat bum guys part-time gigs during Christmas. A tool of the corporate empire to sell us the crap they are churning out. An ambassador of commercialism and decadent materialism. Santa Claus is crap. And I was only eight. I had at least three good Christmases in me!

But what really pissed me off, as I lay there listening to the heavy breathing of my brother reeking with the smell of gin, his dreams of Rudolph and little elves intact, was the realization that I'd have to buy Christmas presents for the rest of my freakin' life.

fast and furious

2004-12-21T13:32:00.000+08:00

Ang Mabilis at ang Galit (Fast and the Furious sa English)

Nung Linggo kasama ko si Epoy, yung bestfriend ko since elementary, pumunta sa SBMA para kunin yung ilan sa mga computer parts sa isang PC shop doon. Dala niya ang kanyang lumang beige na Ford Fiera. Matagal na yung Ford na yun sa kanila. Kinder pa lang yata kami nun yun na yung ginagamit na panghatid-sundo sa kanya. At hanggang ngayon ay tumatakbo pa rin. Kaya lang ay medyo kalampagin na. Kailangan mo pang sipain yung pinto para isara at buksan ito. Kaya nga ang tawag naming dun ngayon sa Ford niya e BAGSPID aka The Tetano Machine.

So yun nga, papabalik na kami nun sa bahay nila nang sa highway ay may nakasabayan kaming isang itim na Honda Civic. Sinubukan niyang i-overtake kami. Kung ikaw ay isang matinong driver, natural hahayaan mo nang maunahan ka ng isang mas mabilis na kotse na di hamak na mas maganda at hindi kalampagin tulad ng BAGSPID naming. Pero iba si Epoy, hindi papatalo. Imbis na hayaan na lang ay lalong nagpatakbo ng ubod bilis sabay busina. At sumagot din yung Honda Civic. Bumusina rin. Yari. Karera ang ibig sabihin nito.

Buti na lang at dala ko yung radyo ko (ewan ko ba kung bakit ko dala yun) at nakasalang yung CD ko ng Prodigy. Pinatugtog ko agad yung "Firestarter" para dagdag sa mood ng karera. Asteeg!!! Parang fast and the furious na. Except nga lang mukhang hindi pang-drag racing tong BAGSPID naming, mas mukhang bagay sa demolition derby. Pero at least may modifications naman like titanium alloy na radiator fan, disk breaks na grabe kung kumagat, solar powered na electric fan para sa ventilation ng driver, imaginary na NOS (nitrous-oxide system), at sticker ng Spitfire na ninakaw sa akin ni Epoy. Palagay ko papalag kami kahit paano laban sa Honda Civic.

Grabe ang karera namin. Sa tinagal-tagal kong nakitang nagdrive si Epoy, nagyon ko lang siya nakita magdrive ng ganito kabilis. Tiningnan ko sa speedometer kung gaano na kami kabilis. Shet. Nakadikit pa rin sa zero yung dial. Nalimutan ko pala. Sira na yung speedometer nito. Kaya napakapit na lang ako sa kinauupuan ko at parang engot na naaaliw sa pakikipag-unahan naming sa Honda Civic. Maya-maya ay kumambyo si Epoy. Shet. Fifth gear na kami! Tangina, feeling ko ngayon lang yata nakatikim ng fifth gear tong BAGSPID na ito. Nauunahan na kami ng Honda Civic, pero makulit pa rin si Epoy, ayaw magpatalo. Buti na lang kamo at wala kaming nakasalubong sa paguunahan naming. Maya-maya ay malapit na kami sa may exit gate ng SBMA nang biglang bumwelta kami at naunahan yung Honda Civic. Ang tindeee!!!! Nanalo kami!!!!

Mukha kaming mga engot na nagsisisigaw sa loob. Asteeg!!! Ngayon ay may importanteng aral kaming natutunan:

"Ang Ford Fiera ay kayang talunin ang Honda Civic."

Wu Xia

2004-12-19T15:11:00.000+08:00

Jopeth and the Three Swordsmen

Kagabi ay napagtripan naming magkakapatid na manood ng isang wu xia film sa ABC 5 sa kadahilanang wala kaming matinong mapanood sa ibang channels. For beginners, ang wu xia film ay isang genre ng Chinese films na tungkol sa martial arts, kaya lang ay madalas ang concentration ng labanan dito ay through swordplay and other weapons, wherein sa Kung Fu films ay more on unarmed combat.

Ang title ng wu xia film na napagtripan namin ay The Three Swordsmen. Nasa bandang kalagitnaan na nung naabutan namin yung pelikulang iyon. Hindi namin alam kung matutuwa, maaasar, o matatawa kami sa mga fight scenes doon. Madalas ay hindi coherent yung mga eksena. May eksena na naglalaban sila sa lupa, tapos biglang lilipad, tapos biglang maghahabulan sa tuktok ng mga puno, tapos mamamatay na lang bigla yung kalaban. Nangunot na lang ang mga noo namin dahil ang labo nung mga fight scene. Ang story naman nito ay lame, mali, NAPAKA-LAME. Hindi ko alam kung mabobobo ako sa panonood ng lecheng wu xia film na ito. Not to mention na subtitled siya, which is okay lang. Ang problema nga lang ay kulay puti yung kulay ng text, kaya kapag maliwanag yung eksena ay hindi na namin mabasa yung subtitles. At napakabilis ng pagflash ng text, which is no problem for us kasi nasanay na kaming magbasa ng mabilis sa pagbabasa ng subtitles dahil matagal na rin kaming nanonood ng mga subbed animes.

Maganda sana siya, lalo na sa bandang dulo dahil naging interesting na yung plot niya at naging coherent na rin yung mga fight scenes. Kaya lang nabadtrip kami sa ending eh. Sa sobrang badtrip namin ay hindi ko na ikukuwento kasi lalo akong nababadtrip pag naaalala ko yun. Let's just say na LAME. NAPAKA-LAME NUNG ENDING. Leche. Pero at least hindi nasayang yung oras namin sa panonood dahil sumakit tiyan namin sa kakatawa sa ibang scenes. May mga pagkakataon na tanga yung translation na nakasulat sa subtitles. Halimbawa ay mga ito:

-Haven't you dead yet? (Pag tinagalog mo, HINDI KA PA BA PATAY?)

-Obey the Prince! Yeah! Obey the prince! We believe you! (Ilan beses sinabi ito ng mga sundalo sa film. Nakakaengot pakinggan.)

-It will be fulfilled. I don't eat words. (I don't eat words?! Ano to?!)

-Drink this, or your dick will be rotten! (A truly funny line.)

-Don't let me carry this! Stop treating me like a Filipino maid! (Gagong mga Intsik to ah! Racist!)

At marami pang ibang nakakaengot na dialog na hindi ko na matandaan. Nagtataka lang ako: are the Chinese really entertained at this?!

Ang malupit....

2004-12-17T15:11:00.000+08:00

Cheapskate....

I won't trade my freedom and my peace of mind for cheap romance...unless she could give me such...

Romance is for the faint-minded...

Fleeting

2004-12-16T05:17:00.000+08:00

Fleeting Visions

As my insomia continues, I took at as a time to reflect back on some things. The news of FPJ's demise is no longer new to us. It makes me reflect about my life...

When my time comes, will I be ready?

How will others feel about my death?

Some would shun the topic of death because they seem to fear the idea of it. But for me, I don't fear death. What I fear is if I dies without realizing my true purpose. That sucks...to die full of regrets. I no wish longer for a longer life, but I wish that I may die a happy man.

Living is all about dying. We are all directed towards that inevitable end. All of us will die, no doubt about it. But how will we die, and what we will be before we die depends how we ran our lives for the past years we have been living.

I no longer fear death. Death is not a painful experience. In fact, it's the most pleasant experience in your whole life. I have stared Death right to his grim face when I was in 3rd year high school. My pulse went to zero and my blood pressure dropped to 60/40 in less than three minutes. I was virtually dead back then. The first thing that will happen to you when you die is that your vision will go out first. Then your hearing will go out, then all your senses go numb. After that, an inexplecable feeling of peace will surround you. I don't know. It's just so peaceful. No worries, no doubts, no hangups, no nothing. Just peace at its purest form. I didn't see any "light at the end of the tunnel" thing like most near-death experiencers tells us. It's just unexplainable feeling of warmth, love, bliss, and peace.

Well, I was tempted to drift to eternity until a realization hit me that I was, in fact, dead! I suddenly realized that I am in a sort of suspension between life and death. I suddenly realized that I have the choice between life and eternity. I choosed life. I tried to nudge myself awake, as if trying to revive myself. Then the next thing I knew, I was lying on my hospital bed, wide awake, with my tita and my Mom breaking down beside me, thinking that I'm dying. The first thing I did was to slap my Tita hard so she will stop crying 'coz it's irritating me and shouted' "Stop crying! I'm alive, goddamit!"

So there...after that experience, I have gained a keen insight regarding life and death. I no longer fear death after that, and has valued life much more. Life is evanescent, this moment you see it, and the other it's gone. Whatever we do, always choose life...

Insomia

2004-12-15T06:21:00.000+08:00

Insomia

Hindi ako makatulog...naalimpungatan ako kaninang 2:45 ng madaling-araw. Hindi na ako nakatulog mula noon. Sinubukan ko lahat: nagtimpla ng gatas at ininom ito, nanood ng HBO, nakinig ng NU 107, nanood ng porn, nagbate, nanood ng Ghost in the Shell for the nth time, nag-chat, nagsulat sa blog....

HINDI PA RIN AKO INAANTOK!!!!!!!!! LECHE!

Dimebag

2004-12-13T06:14:00.000+08:00

Dimebag Darrel (1966-2004)

Dimebag Darrel, guitarist of Pantera and Damageplan, a great musician. One of the pillars of the metal industry, an industry that many loved and lived with. Losing him is like losing a President, nay, A TRIBAL CHIEF. An undeserved and unjustified loss. For those not into metal music, this seem to be nothing. But to us who embraced the metal music, it's a great loss.

Dimebag Darrel...

You will never be forgotten...

Gail

2004-12-12T15:37:00.000+08:00

Gail, natatandaan mo ba ba ito?

Matagal ko na kasing hindi naabutang online si Gail. At hindi ko na rin siya nakakausap sa YM. Malamang busy siya sa bago niyang luvlife ngayon. Kung mababasa sana ito ni Gail, malamang matatawa siya dito. Ang nakapost sa baba ay usapan namin dalawa sa YM noong May 3, 2004, na sinave ko. Ito yung nabuking ni Gail ang aking maitim na sikreto. Ano kaya iyon? Basahin mo na lang para malaman mo.

vahn_kinzuko: oi
BUZZ!!!
vahn_kinzuko:
Gail: oy hehe brb kausap ko pamangkin ko.
Gail: ayaw isoli bala ng gba ko e
vahn_kinzuko: ganun?
vahn_kinzuko: pokemon tau
vahn_kinzuko: may gameboy ako dito
Gail: pokemon? hehehhee
Gail: asteeeg
Gail: gba?Gail: wala akong cable
vahn_kinzuko: wala kang laban sa tatlong ibon ko!!!!!
Gail: hahahahaha
Gail: ibon?
Gail: WALAAAA
Gail: =))
Gail: ibon pala ah
Gail: hehehehe
Gail: oy di kana ba virgin?
vahn_kinzuko: si articuno, si lugia, si ho-oh
Gail: ha?vahn_kinzuko: huh?
vahn_kinzuko: teka
vahn_kinzuko: bat mo naitanong?
Gail: kasi yun yung sabi mo sa crush thingy e
Gail: kaya ko tinatanong
(earlier, may pinasagutan na survey sa akin si Gail, at malamang doon niya nalaman yun)
vahn_kinzuko: waaaaaaaaaahhhhhhhhhhh!!!!!!!!
vahn_kinzuko: nalaman mo doon?
Gail: pero kung ayaw mo sagutin.. wag na lang heheee
vahn_kinzuko: shet....
vahn_kinzuko:
vahn_kinzuko: hindi na....bakit?
Gail: =))
Gail: omg...
Gail: astegg!!!!
Gail: di nga?
vahn_kinzuko: anong asteeg dun?
vahn_kinzuko: oo
Gail: OMG!!!!!!
vahn_kinzuko: di na ako birhen
Gail: no way
vahn_kinzuko: at wag mo nang tanungin kung kanino
Gail: kanino?
Gail: hehe
Gail: marie?
vahn_kinzuko: hindi
Gail: oh
Gail: gail?=))
vahn_kinzuko: wag mo akong tatawanan ha
Gail: okay
vahn_kinzuko: sa maid namin nung 1st yr HS ako
Gail: hindi nga????
vahn_kinzuko: shet....
vahn_kinzuko: oo nga
Gail: ows?
vahn_kinzuko: ayan
Gail: ilan taon maid nyo?
vahn_kinzuko: nakakhiya na....
vahn_kinzuko: 18 siya noon
Gail: anukaba wag ka mahiya..
Gail: tas ikaw 13?
vahn_kinzuko: 13 ako
vahn_kinzuko: oo
Gail: masarap?
vahn_kinzuko: natural
vahn_kinzuko: e kaw?
Gail: virgin pa syempre.
Gail: pero i want to try... PERO kapag mga 19 nako.
Gail: PERO shempre di ako magpapabuntis
Gail: hehe
Gail: masarap???
Gail: omg!!!!!
vahn_kinzuko: natural
vahn_kinzuko: masarap
vahn_kinzuko: pero nakakakaba
vahn_kinzuko: kasi 1st time ko eh
Gail: ows?
vahn_kinzuko: natural, nandun yung di mo alam kung saan mo ipapasok
Gail: shet.
Gail: cant wait hahaha
vahn_kinzuko: natural, nandun yung di mo alam kung saan mo ipapasok
Gail: lol...
vahn_kinzuko: oo
Gail: grabe..
Gail: GRABEEE!!!!!!!
Gail: hahahaha
vahn_kinzuko: baket?
Gail: wala... asteeeg
vahn_kinzuko: the best part is when she gave me a BJ and we did the 69er
Gail: lol.
Gail: weeeeh di nga?
vahn_kinzuko: oo nga
vahn_kinzuko: ayaw mong maniwala
Gail: grabe=)) astegggg..
vahn_kinzuko: ang totoo, di pa ako nakakiskor sa mga pokpok
vahn_kinzuko: laging free fuck ako
vahn_kinzuko: ehehehehehehe
Gail: hehehehe
Gail: asteg ah
vahn_kinzuko: ayoko
vahn_kinzuko: baka magkasakit ako sa mga pokpok
Gail: bakit? san nagsimula yung sa maid?
vahn_kinzuko: ummm...
vahn_kinzuko: nung isang gabi
vahn_kinzuko: late na akong natulog nun
Gail: tapos?
Gail: WEEEEH!!!!
Gail: totoo ba yan?
vahn_kinzuko: excited ka ah...
vahn_kinzuko: kala ko di ka malibog?
vahn_kinzuko: wehehehehehe
Gail: hindi ako nalilibog... curious lang ako
Gail: kupal ka
Gail: hahahaha
vahn_kinzuko: yun din yun
vahn_kinzuko: tapos, napansin ko eh parang kakaiba yung tingin sa aken
Gail: hehehe
Gail: tapos?
vahn_kinzuko: parang mental message thru visiual contact
vahn_kinzuko: dun kami sa kwarto ko
Gail: ok...
Gail: ano? naked kayong parehas? as in totally naked or butt naked lang?
vahn_kinzuko: hindi totally naked
vahn_kinzuko: kasi baka mahuli kami
vahn_kinzuko: para pag may gumising, mabilis makakapagbihis
Gail: heheheh tama
vahn_kinzuko: maingat yata ito
Gail: mas gusto ko yung ganyan.. hehe kasi nakakahiya ang taba ko e
Gail: lol
vahn_kinzuko: ganun?
Gail: naka condom ka?
vahn_kinzuko: hindi
vahn_kinzuko: parang impromptu sex nga eh
Gail: heheheheh
Gail: asteg...
Gail: sa totoo lang.. i cant wait to try it kaso shempre babae ko kaya nakakatakot... cguro kung lalake ako pwede pa hahahaha kaya sana may asawa nako hahaha joke.
Gail: pero im not a whore ok=))
Gail: natural lang na ganyan magfantacize mga babae
vahn_kinzuko: *tip: kapag makikipag sex ka ng 1st time
vahn_kinzuko: tell ur partner to masturbate 1st
vahn_kinzuko: or give him BJ
vahn_kinzuko: para hindi siya mag-oorgasm kagad
vahn_kinzuko: para di ka bitin
vahn_kinzuko:
Gail: hehehe
Gail: asteg
Gail: lol
Gail: bj nalang.. kasi pagmasturbate parang nakakatawa tignan e=))
Gail: pero shempre maligo muna sya no hahahahahaha
vahn_kinzuko: oo nga
Gail: huy hahaha natatawa ako sa testi ng friend ko
vahn_kinzuko: kaya lang badtrip ako sa maid namin
Gail: si chinee?!proud ako maging cuz yan!! ei,tama ba spelling co ng chinee?! ehehe....tlino yan pro tmad!medyo boyish pro malandi din yan!!lakas kc influence ni gail sa pagiging rockstar eh!!ksama ko yan sa first JAMMIN hehehe nmin,sya yung drummer!!astig dba?!syang nga lang kc wla pa syang sriling drumset and medyo bano pa kmi tumugtog!! more practice pa tayo!c gail,ngayon plang karir nya na paggtara,d tyo hinintay.ano ba to....wla na say2 cnasbi ko!!e2 last na.....kaw ung pnaka cool & favorite kong cuz!!!cge bye!!!
Gail: bakit?
vahn_kinzuko: mabaho yung kuwan niya
vahn_kinzuko: di yata sinasabon....
vahn_kinzuko:
Gail: DI NGA?=))
Gail: hahahahahaha
vahn_kinzuko: oo nga
Gail: sira ka talga..
Gail: haha
Gail: anong amoy?
vahn_kinzuko: kaya ayaw kong dilaan
Gail: hahahahaha
vahn_kinzuko: alam mo yung dilis na inipit sa kilikili ng bumbay?
vahn_kinzuko: hindi pa yun....
Gail: dapat pinaglaruan mo yung clit para mas nasarapan sya ehehe
Gail: vahn_kinzuko: alam mo yung dilis na inipit sa kilikili ng bumbay<--asteg sa description=))vahn_kinzuko: naks
vahn_kinzuko: alam na alam
vahn_kinzuko: kaw yata ang disipulo ni margie homes
Gail: hahah hinde.
Gail: lol.
Gail: gago ka=))
vahn_kinzuko: papalit lang kay xerex xaviera?
Gail: pero mas masarap kapag ganon.. baka sa sobrang sarap maipit nya ng legs nya yun leeg mo haha
Gail: xerex ka jan haha
Gail: hoy brb muna ko
vahn_kinzuko: okies
Gail: Gail: hehehehehe
vahn_kinzuko: jan ka magaling
Gail: thanks for sharing.
Gail: ako?
Gail: sira
vahn_kinzuko: sex, gitara at brb
vahn_kinzuko: jan ka magaling
vahn_kinzuko: brb din ako
vahn_kinzuko: susulat muna ako ng thesis

Note: Noong nangyari yung usapan na ito, wala pang BF si Gail. Ngayong may BF na siya, mukhang mapapakinabangan na niya yung mga pinag-usapan namin....hehehehe (joke lang Gail! Peace tayo!)!!!!

Kitchie

2004-12-11T05:25:00.000+08:00

Kitchie Nadal

WAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHH!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Inlab na yata ako sa babaeng iyon..........ay mali..........inlab na talaga ako sa kanya!!!!! Ewan ko ba kung bakit...hindi naman siya maganda, hindi naman siya sexy, pero....inlab ako sa kanya!!!!! Leche....papakasal na yata akos a kanya....hehehehehe...waaaaaaaaaahhhhhhhhhhh!!!!!!!!!!

Kill

2004-11-26T20:00:00.000+08:00

Oh my gulay!!!! I will kill Macaulay Caulkin!!!!???

Salamat sa quiz nahukay ko sa blog ni Neitaro-chan, nalaman ko na papatayin ko pala si Macaulay Caulkin. Ayus, matagal ko na rin gustong patayin yun. Ayus yun, habang pinapatay ko siya, tumatakobo siya at sumisigaw ng "Home Alone style na: AAAAAAAHHHHHHHH!!!!!

What stupid celebrity are you destined to kill? by daydreamer8852
Name
Birthdate
You killed
With a
On	March 5, 2015

Quiz created with MemeGen!

Gothic

2004-11-18T14:42:00.000+08:00

Verses beyond the Summoning Circle

There will come a time that all your hopes, dreams and aspirations will fade into the void. the unknown. in tis vast scenic abyss lies an immortal source of infernal beauty that can only be seen in darkness...

Melancholia... the infinite sadness... sarcasm through the eyes of impossible happinesss... all these became a part of a subliminal orchestra that once were, and will always be...

Once, the wall of sound stood before you.. now it is yours for the taking...

Salamat, Amarantha....ang lupit niyo talaga!!!! GOTHS RULE!!!!!!!!

Hindi badtrip...

2004-11-16T18:44:00.000+08:00

Hindi Badtrip

Remember the post na nilagay ko kamakailan lang na na-cancel yung concert ng Slipknot? Anyway, nawala bigla yung pagkabadtrip ko nung nalaman ko yung isang bagay na nung narinig ko ay halos nagtatatalon ako sa tuwa.

Ganito yun: pumunta ako sa Cycle, isang rocker merchendise store dito sa Gapo. Nakita ko dun si Pol Hipolito, yung bassist ng Powertools, isang metal band dito na kamakailan lamang ay nagrelease na ng kanilang album (bumili ako ng album nila, napakinggan ko, at balak kong pumunta sa launching nila, pero ibang istorya na yun...). Nakatambay siya dun sa Cycle, nagbebenta ng mga CD ng Powertools. Itong si Pol, sinabi sa akin na ok lang daw na mamiss niya yung conert ng Slipknot kasi alam niya daw na may mas maangas pa daw na banda na darating, at magmumukha daw titi yung Slipknot sa kanila. Natural, nagtaka ako nung una. Halos isang oras ko siyang kinulit nun para sabihin sa akin, pero matigas si Pol. Ayaw niyang sabihin sa akin. Kaya nakuntento na lang ako na mag-antay na lang.

Kaya nung nakita ko si Pol nun uli, tinanong ko ulit kong sino ba yung banda na maangas na darating. Ngayong kanselado na yung Slipknot, malamang sasabihin na niya. Kaya sinabi niya sa akin at hindi ako makapaniwala sa narinig ko.

Deca...

Decapi...

Decapitated??

Decapitated!!

DECAPITATED!!!!!!!

Huuuuwaaaaawwww!!!! Asteeg!!!! Pupunta Decapitated dito?! Asteeg yun men!!! Sana di ako tinotokis ni Pol pero...Asteeg yun men....

Jolibbe

2004-11-13T19:07:00.000+08:00

Jollibee at McDo

oo, masarap ang chicken joy.masaya naman talaga kumain sa jollibee,nakakabusog at di naman nakaka-irita si jollibee. masarap din yung jolly shake.

pero naisip mo ba ang kalagayan ng bumabati sayo pagpasok mo?yung mga nag-mo-mop pag natapon mo ang coke?ang nagluto ng burger steak mo?ang nagbigay ng sukli mo?ang nagpasalamat at humingI pa ng pagbalik mo tapos lilinisin ang mga yapak mo sa sahig?

heto ang mga dapat mong pag-isipan:

1. bago pumasok bilang service crew kailangan mong magpas nitoa. health permit (tae at dura testing) - P60b. pampa-laminate ng health ID - P20c. nbi clearance - P115d. police clearance - P105e. barangay clearance - P30f. cedula - P40g. birth certificate - P50h. drug test - P250i. total = mga P1,000 pati pamasahe (meron pang di nasali rito)

2. ang uniform na kulay blue ay P400 (pwedeng mag-down payment ng P200, YUNG REMAINING p200 bawas sa sahod). yun ay dalawang pares ng polo at pants, tapos cap, bussing belt.

3. P17.35 pesos per hour ang sahod (starting) OO, P17. TUMATAGINTING. mas mahal pa isang litro ng coke.

4. may 3-day training na walang bayad(sahod)

5. walang bayad ang 30min break

6. 4-6 hours lang ang allowed everyday na pagtatrabaho.

7. hindi pwedeng umupo kahit wala naman talagang gagawin. "always keep yourself busy"kapag nahuli kang hindi busy--termination.

8. yung nagpiprito ng chicken joy, kapag frozen yung chicken, di na sya i-tho-thaw.prito agad.kapg bloody ang chicken, bawas sa sahod.

9. kapag may gen. meet umaabot ng hanggang 12-1am.walang bayad ito.may meryenda naman--hamburger na walang patty at coke.

10. may food kapag break--P8 na ulam (laging chicken na lutong bahay),libreng kanin (1-2 sa girls, 2-3 sa boys), at softdrinks. kapag weekend, jollibee products-- spag+fries+soda pag less than 6hrs, chickenjoy+rice+soda. P3 pesos yan.

11. muli P17 per hour.12. kapag pumasa ka na sa initial interview at magaling sa manual labor, kung di ka papasa sa 3interview ng manager (about sa station mo,mahaba sya), youre fired.

PAG-ISIPAN LANG MABUTI ANG MGA NABANGGIT. OO NGA'T MASARAP ANG CHICKEN JOY, PERO NAISIP MO BA ANG TAONG NAGHIRAP MAGLUTO NITO?SA TOTOO LANG, JOLLIBEE ANG PINAKAMATAAS ANG SALES SA LAHAT NG FAST FOOD RESTO.

IN FAIRNESS, MALINIS SA JOLLIBEE. PERO ISIPIN MO NAMAN ANG NAGLINIS NITO, MGA NAGLUTO, MGA BUMATI, MGA HINDI UMUUPO, MGA INABUTAN MO NG PERA MONG KAPALIT ANG PAGKABUSOG MO, ANG KALIGAYAHAN MO, ANG MAGING JOLLIBEE HAPPY."''THANK YOU PO, BALIK PO SILA!"

Puta

2004-11-04T17:01:00.000+08:00

Badtrip

Putangina!!!! Di tuloy yung concert ng Slipknot!!!!! PUTANGINAAAA!!!!!!!

Metal

2004-10-24T10:24:00.000+08:00

Metal Existence
(partly based on real life)

You're sitting alone inside your room, your stereos blaring the loud guitar riffs and heavy drum blast beats on maximum volume as you play your latest death metal CD compilation you burned from your PC. You do headbangs until you get woozy, pause for a moment for a cigarette, then go back headbanging to the beat of your favorite metal band. As the smoke fills up your room, you take the time to appreciate how good you had decorated your room. Posters you ripped off from your friend’s room, underground gig posters you took from the wall outside your house, black wallpaper hung on your wall that you made by pasting black pages of magazines together. Your beloved Fender Stratocaster lies quietly on the guitar stand on the corner beside your Yamaha amps. Neat. Now this is what you call a lair, i.e., a room.

You indulge in angst as you listen to the angst-ridden music of Nile, Cannibal Corpse, and Cradle of Filth, then set back on melancholy and be inspired to slash your wrist as you hear the wailing music of Nightwish, then prepare to stir up a revolution as you munch on Rage Against the Machine’s militant lyrics, and then start up the mood again with the honest-to-metal music of Kittie. Yeah, life has never been this good as you sit back and listen to good music while chugging down a bottle of Colt 45. Cool.

That's until you go out to the cruel outside world. The dimension outside your room called mainstream culture.

Here, everybody thinks you're a freak. As everyone scrambles to sport out his or her squeaky clean clothes, you go out in your most disgusting outfit. Overfaded pants you haven’t washed for months that you decided to rip off some holes in it, the black shirt you fished out from an ukay and decided to “customize” it by creating your own unique print, and your overworn rubber shoes you manage to hold on by sticking soles with rubber cement so it won't come out. While everyone is striving to hide his or her faultlines and blemishes, you go out in your rawest and harshest form. Your long curly Jesus Christ hair dangling down, disheveled, almost covering your face, tired, haggard eyes peering out. Just great.

As you walked amid these “normal” people, everyone stares at you. They make you feel like a dirty wolf amid the flock of spotless and blameless sheep. They think you're on drugs, gone nuts, or just plain weird just because you're different. They resent you because you are not like them: brainless zombies trapped in their self-imposed incarcerated routine. They wanted everyone to be like them, to get rid of your brains like they did, to wallow in the conformist slime like they did, to wear the same clothes, listen to the same music, and live a life the same with them. They hate you because they don't want to see anyone deviating from their way of living.

Out here, you are constantly bombarded with Britney Spears and her like's irritating vocals, boybands crooning lyrics supplicating themselves of pre-pubescent love, trying-hard artists enjoying and making the most out of their 15 minutes of fame, people kissing other people's ass in the name of blank commercialism. Everything out here is pre-manufactured: pre-manufactured music, pre-manufactured image, pre-manufactured fame, pre-manufactured art, pre-manufactured dreams, pre-manufactured bliss. They leave nothing for one's creativity. Everything is a sell-out. All angst, bitterness, anguish, and sadness are sugarcoated to suit the insatiable sweet tooth of the mainstream, perpetuating their saccharine-charged fantasies. All the name of the corporate commercialism of art, music, and fame. How sickening, you would think. You try to avert your eyes all of these, but they are just everywhere. There's no escaping them. It's either you yield or resist.

You choose to resist. You choose to be a rebel to the society. You're here now, in the underground rock venue, your sanctuary from the entire pretentious mainstream world. Together with other disgruntled people sick with the conceited “typical” society, the other “wolves” amid the flock of sheep. Here, you pour out all of your angst, sentiments, and lamentations without any pretensions or inhibitions. Everything here is in its rawest, no sugarcoated lyrics, no over-commercialized music or image. Welcome to the underground, the haven of the disgruntled rockers, punks, and metalheads.

Welcome to the world of metals. Asteg.

Amoranto

2004-10-18T22:41:00.000+08:00

Amo...Amo...Amoranto!!!!!

Pwede bang may magturo sa akin kung papaano makapunta sa Amoranto Stadium? Kasi gusto kong manood ng concert ng Slipknot. Once in a lifetime lang yun. At least may maiikwento ako sa mga apo ko pagtanda ko. Alam ko medyo bakla na ngayon ang Slipknot ngayon, na luminis yung tunog nila, na sell-out sila. Pero tangina, SLIPKNOT PA RIN YUN!!!!! GUSTO KO PUMUNTA DUN, TANGINA!!!!!!! Kaya please, sa kung sinong mabait diyan, turuan niyo akong pumunta sa Amoranto Stadium sa Quezon City...

Four Crimson

2004-09-28T20:54:00.000+08:00

Four Crimson Stuff

Sa aking paghuhukay sa bulletin board sa Friendster ay nakita ko itong kakaibang survey form na ginawa ng aking asteg na kaklase na si Biey (pronounced as 'Bi-Ey') na sinagutan ko naman, at natuwa naman ako dito. Note: kung hindi ka 4-Crimson, hindi ka makakarelate.

1. Nanuntok ng pader dahil nakaaway nadating first year adviser. >>THOMAS, obyus naman...

2. nadapa nung 2nd year at nalaglagan ng chicklet sa buhok >>Si Mirapot

3. Nababoy nung birthday nya(kantahan nyo kung gusto ninyo!!)>>Si BA, kung di pa naman sa Thomas na yun....

4. Nagsabi ng linyang ito,"hindi ako tautauhan!!!" >>Si Noel, actually nagsimula to nung Grade 6 tau, sa retreat natin sa Baretto...

5. Ang taong monologue>>Si Michael Dumpit...ang pambato ng Section 1 sa declamation, monologue, at kung anu pang anik-anik....

6. Ang four crimson version ng spice girls at ang corresponding characters nila.>>ANG VJEAM DATI,EHEHE!!! KAMI UN,BADUY NILA NUN!!!! Langya, di ko maimagine...

7. Ang kumanta ng kantang ESEM nung grade five tayo..(patingin- tingin)>>Teka...tangina ako to ah....

8. Ang member daw; ng TGIS na kahit click na ay wala pa ring exposure?>>EPOY

9. Ang aso ng klase>>BERNADETTE, na ngayon ay nawawala and rumored to be somewhere in Pangasinan with her brood of eight puppies, este, babies....

10. Ang playboy na G-1>>Ray Chris Merza

11. Ang nagdrowing ng doll version ni sir macabulos>> C ANNE HELLENE, the paper doll master

12. Anong tawag sa atin nung nanalo tayo sa catechetical contest dahil magulo raw tayo??(nagbabasag pa ng bangko)>>BARBARIANS!!!!! tanginang Ma'am Dumlao yun...naging prof ko pa last sem...

13. Sino sino ang adviser natin nung 1st- 4th year?>> MRS. INTERINO,MRS.DE LUNA,MRS. VILLAMOR,MRS.BATALLER

14. Sinong teacher ang nangungurot sa singit?>> MA'AM MERTO OH YES!!!!EHEHEHE!!!

15. Sinong mahilig kantahin ang kantang VALENTINE?>>MELINE, not to mention the "p" and the "f"...ehehehehehe

16. Sino ang dating classroom mascot??(clue wala siya sa unang class picture kaya kinailangang ulitin)>>JAYPEE,BUT IN FAIRNESS LUMABAN XA NG MUSE NGAUNG INTRAMS HUH AT ANG GANDA NA NYA...and that's what i call evolution!!!!

17. Ang ka-loveteam ni Thomas na isa sa kambal(hehehe issue ba ito??)>>ASTER, ang kapatid ko sa labas (daw)

18. Ang paboritong boyband ng grupo nila myla>>MOFFATTS, langya...ang babaduy pala nila noon....

19. Ang inililink kay rolito busbos?>>C JERMIELYN!!!ANG GUBAT,EHEHEHE!!!

20. Ang teacher nating muntik ng ipalit sa adviser natin nung fourth year>> MA'AM APOSTOL...tama!!!!!

21. Ang kumanta ng Dragon Ball theme song habang umiiyak sa harapan.>>JOHN RELLY....halos nasuka ako sa katatawa noon....

22. Si Boy Balat>>ROMMEL

23. ang techer na naglakad sa buong Olongapo dahil sa sobrang kahihiyan daw( na sinabi ni Donald,"sus wala ka lang kamo pamasahe..">>MAA'M VILLAMOR, hehehehehe...asteeg....

24. Sinong nagsabi ng ganitong linya sa isa sa mga classroom play natin."sex with me and your mother will be cured"(sex with me??---bwahahaha!!!)>>JIMMIE, tanginang english yan...DONT ENGLISH ME!!! I DON'T SKOOL!!!!

25. Ang unang full length movie na pinanood sa bahy nila namin na dinaluhan lang ni almira dahil sa chocolates at siyang nagpasaya kay joan newman ng sobra!!!!!>>CHASEY SAVES THE WORLD!!!VERY WHOLESOME AND EDUCATIONAL MOVIE!!!!!!WAHEHEHEHEHE!!! langya...sayang di ako kasama dito....

Hindi ok

2004-08-20T23:39:00.000+08:00

Hindi Okay

Hindi ako okay. Anak ng puta naman...kelan ba ako magkakaroon ng konting suwerte sa pakikipagrelasyon? Hay, ako ba ang may problema? Siguro nga.

Sabi ko hindi na ako magiging emo. Pero eto uli ako...

Hindi ako emo. Hindi ako emo. Hindi ako emo. Hindi ako emo. Hindi ako emo. Hindi ako emo!!!!!

Minamadali ko ba masyado yung mga bagay dito? Kung sa bagay, sabi nga ni Carla, kelangan ko daw maghintay para sa tamang babae para sa akin. Tingnan mo siya, tiniis ang pitong buwan ng pagiging single para maghintay para sa tamang lalake para sa kanya. At maswerte siya at nabiyayaan ang kanyang pag-aantay. Maghintay? Hindi ba pwedeng hanapin ko na lang? Bakit ko pa aantayin? Paano kung hindi na dumating?

Wala sa katauhan ko ang pagiging pasibo (passive sa Ingles). Ang paghihintay ay pagiging pasibo. Ibig sabihin eh uupo ka lang diyan at magdadasal na dumating ang prinsesa mo? Ayoko ng ganun. Mas gusto ko na hanapin ko ang aking kapalaran rather to be like a sitting duck.

Kaya eto ako, naghanap nga. At nakahanap na nga. Akala ko okay na lahat. Akala ko tama na lahat.

Hindi pala. Hindi okay.

Mahal ko siya. At mahal niya rin ako. Ngunit sa daloy ng mga pangyayari, hindi kami pwedeng maging kami. Kailangang maghintay hanggang handa na daw siya. Ang labo no?

Minadali ko ba ang paghahanap? Marahil oo nga. Anong gagawin ko?

Malamang gagawin ko ang pinakaayaw ko sa lahat.

Maghintay. Bwisit.

Habang naghihintay ako, yosi muna tayo.

Alamat

2004-08-11T14:58:00.000+08:00

Ang Makabagbag-damdaming Alamat ni Jopeth Flores

Noong lunes ay nagkaroon ng pakontest dito sa aming not-so-kool skool (haha...ang korni mo Jopeth) bilang pag-gunita sa Linggo ng Wika. Natural dagdag na grade din yun sa Filipino, na kamaykailan lang ay ibinagsak ko yung prelim dahil badtrip ako sa prof namin. Kaya natural, sinalihan ko yung category na alam kong hilig na hilig ko: pagsulat ng maikling kuwento (short story writing para sa mga tangang di nakakaalam). Akala ko madali lang...yun pala may theme pala ang katarantaduhang iyon. Natural, di ako sanay magsulat nang may rules. Kaya para akong naghang na pc roon. Halos sampung minuto ako nakatulala na parang gago noon. Biglang naisip ko...ano kaya kung ikuwento ko na lang yung pesteng luv life ko??? Tama. Kaya para akong inkjet printer na nagsulat kaagad, and after 45 minutes of nonstop writing...tapos na!!!!! Kung nanalo ako....hindi ko alam kasi di pa inaannouce yung mga nanalo. Kung anong istorya yun, saka ko na ipopost pag nakuha ko na yung original manuscript.

Itsumo

2004-08-09T15:15:00.000+08:00

Itsu-SHIT

AYOKO KO NANG MARINIG YUNG PESTENG "ITSUMO" SONG NA YAN!!!!! ISANG BESES PA AT PUPUNTA NA AKO SA STEREO NG KAPITBAHAY NAMING HIPHOP AT HAHAMBALUSIN KO ITO HANGGANG MADUROG!!!! AAAAARRRGGGHHHHH!!!!

Hindi ako emo

2004-08-05T20:34:00.000+08:00

Hindi ako emo

Hindi ako emo. I'm a metal by heart. Pero ewan ko ba. Dahil ba sa pwersa ng mga pangyayari at nagiging emo ako? Ewan. Parang kailan lang ang lakas ng loob sumigaw ng "EMO IS GAY!!!", pero ewan ko ba, nag-iba ang ihip ng hangin nang sumulpot siya sa buhay ko.

Siya. My favorite sin. My cain.

Ewan ko ba. Tawagin niyo akong tanga, gago o bobo. Pero pag nagmahal kasi ako, todo-bigay. Walang iniiwan sa sarili.Alam ko mali ito. Pero ganyan talaga ako.

Isang malaking tanga, bobo, gago. Lovefool.

Impression sa akin ng mga tao mayabang daw ako. Oo. Mayabang ako. Dahil confident ako sa sarili ko. Pero para sa kanya, I am ready to humble myself. I am all hers. Binababa ko na ang sarili ko sa kanya.

I am a zombie without her. She holds a half of my soul.Here i go again with my stupidity. Stupid punk.

But things doesn't go always the way you wanted it to be. Ayon nga sa Murphy's Law, if something should fuck up, then it would fuck up. Yup. Everything is messed up with me right now.

She said she couldn't take me. She said i couldn't be hers.

Another's. Maybe she belonged to another's. Or maybe not.Basta.

Everything would never be the same after this.

Seeing her name online on YM would never be the same.

Seeing her friends would never be the same.

Composing poems would never be the same.

Seeing her nick on the online list on the DALNET would never be the same.

Seeing the voilet font on my GB would never be the same.

Going to gigs would never be the same.

Listening to emo music (which i never did before) would never be the same.

Everything would never be the same.

Hindi ako emo. Pero nandito ako, nagsesenti sa blog ko, kumakain ng precious bandwidth. Naglalabas ng sama ng loob na hindi ko masabi, at hindi kailanman masasabi sa mga katropa ko. Kawawa naman itong blog page, taga-salo ng aking sama ng loob. Pero mas mabuti na ito kesa kimkimin ko lahat at maipon na lang na parang tae na di mo maire sa loob ko.

Hindi ako emo. And perhaps I could never be. I would rather have myself filled with angst and negativity. I will wallow in the pool of filth and self-destructive angst rather than sulk in a corner, soaked in emotic and pathetic slime. Pero ewan ko ba, she left a deep impression in my psyche...

I'm lost without my cain.

I could never be hers. And she could never be mine. And perhaps never will...

Kung gusto niyong makidamay sa problema at kasentihan ko, o kaya murahin niyo ako kasi inuubos ko ang bandwidth ng site na ito, mag-comment kayo. Pero isa lang ang hiling ko, sana mabasa niya ito...

Dyin2

2004-07-31T19:45:00.000+08:00

Dying Dragonfly 2

Ok, ito na ang explanationg kung bakit nag-iba ako ng wallpaper. Kasi nanonood ako ng Animal Planet nun at may napanood ako tungkol sa mga dragonflies noon. Yung mga dragonflies pala, pagkatapos mag-sex at makapangitlog yung babae, ay parehong nahuhulog sa tubig para malunod. Parang yung dragonfly symbolizes an eternal love even in the face of a certain death. Maski loving someone means meeting your ultimate destiny. Altruistic love kumbaga. Hehehehe... Kaya eto ako, mukhang engot na sinuyod ng Google at Yahoo para sa image ng isang patay na dragonfly, at swerte ko naman at nakakita ako ng isang pic, at eto siya ngayon...so may iba pang tanong o kaya violent reactions?

Wallpaper

2004-07-30T15:15:00.000+08:00

Bagong Wallpaper

Kung mapapansin niyo, bago ang wallpaper ko ngayon. Ano ba yan? E di patay na na tutubi!!!! Sa english, dying dragonfly. Kung bakit yan, saka ko na ieexplain. Tinatamad akong magsulat ngayon eh. Asteeg ba?

Vindicated

2004-07-28T16:00:00.000+08:00

Vindicated

When this door shuts, don't worry about me. It's not attention I wanted from you. I need you to trust what I'm going to be and in everything I'm going to do. Coz I'm not afraid of what I don't know for understanding is all that i earn, what is for sure is I'm going to go, I'm going to live, and I'm going to learn I know there will be mistakes that I will make but I know none of the worst changes I don’t take... Right before your eyes I am changing... New life from the inside I am changing... The new fire of my rejuvenated soul burning through my old shell...

When this door shuts and finally shuts, a new person that I had become. I'll follow my heart to my destiny. Living in fear and in sorrow is gone. There will be no more feeling that I am alone. I will surround myself with things that helped me grow.

I am a question to the world, not an answer to the earth all the moment you held it in your arms. What you’d ever say? I won't listen anyway. You may shake my existence but I'm not going to be what you wanted me to be... And do you think you'd understand? I am a boy...no! I am a man! You can't take me and throw me away. How can you learn from what's never shown? You stand there on your own. You never knew me coz I'm not here... I wanted a moment to be real; I wanted to touch things that I don't feel. I wanted to hold on and feel that I belong... How can the world wanted me to change when it has been in eternal stasis for eternity? You don't know me coz I'm here... Could you see the things they'd never and never wanted to see? You would if you widen your horizons. Now, you somehow vaguely knew me, and I'm not afraid. I wanted to tell you who I am; can you help me be a man? They can't break me as long as I know who I am... You can’t see me but I’m still here...

Bday

2004-07-23T22:41:00.000+08:00

Birthday Ko

Ang year na ito ang pinakawalang kuwentang birthday ko. Life sucks at 20 sabi nga nila. Mag-isa lang ako d2 sa pc ko, mukhang tanga. Kaya ako na lang babati sa sarili ko ng happy birthday...

Emo

2004-07-19T14:30:00.000+08:00

Emo Madness

I've been listening to emo for the 3rd straight day. It's been almost a month since me and Tintin called it quits. The bad thing is that I never used to listen to emo before. I used to think that EMO IS GAY!!!!!! Now that I'm listening to it, it seems that I called myself a gay. Hay naku, emo sickness really struck me hard...

Disorder

2004-06-29T18:40:00.000+08:00

Disorder Disorder DISOOOORRRDEEERRRR!!!!!

Asteeg....sira yung pesteng browser ko...tangina, kelan yatang i-reinstall ang puta....sheeet!!!!

Move Forth

2004-06-20T18:19:00.000+08:00

Moving on...

Alam ko mali ang tumigil at magmukmok lang sa isang sulok, umupo at ubusin ang isang kahang yosi hanggang masunog baga mo, kaya eto ako, IM MOVING ON... There is life after this shit...I know, the future is bleak. But at least I got future to look at. Better bleak than nothing...

Break

2004-06-16T22:12:00.000+08:00

Break...

Break...este...binigyan namin ni Tintin ang isa't isa ng space. Sabi niya ay hindi niya kayang ibigay ang wala siya, hindi ko naman matanggap ang mga bagay na wala siya....yun lang...walang aangal, badtrip ako....

Angst

2004-06-14T18:32:00.000+08:00

Angst

Im very angry today...I always wanted to destroy my PC...so I took a sledgehammer

AND HIT MY PC HARD RIGHT IN PROCESSOR!!!!! AND I STARTED SCREAMING 'FREAKIN' MOTHERFUCKING SHIT!!!!!I HATE THIS WORLD!!!!"

Yeah...its such a good therapy...why don't you try it sometime??

Sandara Fart

2004-06-14T00:55:00.000+08:00

Sandara Fart 2

Eto ay nakuha ko sa bulletin board sa friendster na sinulat ng kapwa kong bloggie na si Ernal. Sa sulat na ito, di naman siya obvious na galit kay Sandara, slight lang!

Ako ay isang KPOP Fan at definitely I Love Korean
Pop Artists, Actors and Actress. But in every
statement, there is an EXEMPTION. Siya ay si
SANDARA PARK ng SCQ...

Ang nasa picture ay si PARK HAN BYUL . Siya ay
isang TALENTED KOREAN
ACTRESS. "Pinagkakandarapaan" ng mga FANS, kasi
magaling siya.

Katulad din siya ni BoA, at an age of 18, ay
tinaguriang ASIA"s No.1 POP STAR. Iyong isang
PARK din ang apelyido na nagngangalang SANDARA ay
walang karapatan na matawag na ARTISTA. Hindi
siya deserving mapasama sa SCQ Magic 5. NO
TALENT, napaka-ARTE pa ... FEELING ARTISTA, di pa
naman.

Kung magagaya niya ang sayaw ni BoA sa kanyang
HIT SINGLE na SHINE WE ARE, at makakanta ang
kanta ni BoA na WAITING, saka pa lang ako
mabibilib kay SANDARA.

At puwede ba, huwag ninyong ihambing si SANDARA
sa mga bigating Korean Actress at Pop Star...

For ur WILD COMMENTS, e-mail na lang kayo sa
ernel28@yahoo.com

Quoted from http://www.tabulas.com/~madel/

Take note of this fact: Sandara Park has always
been the weakest since she entered the Magic
Circle of Ten.

She always cries (What a cry baby. You're already
19, for Pete's sake!). She always pleads. All she
does is say the stupid line, "Mahal ko kayo."

Oh please! I've had enough. Itikom mo na yang
bibig mo, Sandara Park!

You are all wasting your votes. She really
doesn't deserve to be in the Star Circle Quest
Magic Circle of 5.

Is this what's ABS-CBN's producing?

Clowns with big heads, who don't know how to
speak well and do not have any talents at all? Oh
my gosh. Shame on ABS-CBN, the network that they
say, "Producer of big stars". Whatever. This is
shit... big shit that could not be flushed out of
the toilet.

Sandara Park's fans are mad! Mad, I tell you!

I only have one thing to say.

I believe that as the days will go by, they will
all realize that Sandara doesn't really deserve
any credits... none at all.

Fans can change their minds, but the talent
within is a real treasure.

Hinding hindi yan mananakaw ng ibang tao.

Does Sandara value your votes? Heck, no!

What does she say everyime she becomes the
Voters' Choice? "Mahal ko kayo," that's what she
says.

Can't she say something else? Can't she say
something meaningful, something interesting,
something that can motivate her fans to love her
more?

Sa lahat ng mga fans ni Sandara Park, please.
Huwag naman kayong maging bulag. Huwag naman
kayong magpaloko.

Ngayon, kung ayaw niyong makinig sa mga sinasabi
ko, bahala kayo at sambahin niyo na lang ang
banyagang tao na iyan na wala namang katalent-
talent.

Awaken your senses and open your minds. I'm not
talking about the race here. I am not talking
about the talent and the appreciation of fans.

Yun lang at wala nang iba. Sana ay matauhan
kayong lahat

Chuck

2004-06-05T17:50:00.000+08:00

Ang red kong chucks

Noong isang araw ay pumunta kami sa SM Pampanga bahagi ng one-week vacation ko pagkatapos nang nakakagimbal na summer classes ko. Ang purpose ko lang naman ay bumili ng bagong sapatos, specifically black na Converse Chuck Taylor's All Stars. Kaya mukha akong gago na paikot-ikot sa paghahanap sa pesteng sapatos na yun. Sa wakas ay nakahanap rin ako, pero ang problema ay size 10 pataas lang ang meron. Pakshit! Kaya punta naman ako sa kapitbahay na mall na Robinson's Starmills. Naghanap din ako dun. Sa wakas ay nakakita din ako. Size 8, red, low cut sneakers. Asteeg!!! MAY CHUCKS NA RIN AKO!!! WOOHOO!!!!

Yahoo

2004-05-25T14:41:00.000+08:00

Yahoo!!!!

Kagabi, para akong tarantang itik sa harap ng PC ko. Paano ba naman, eh kailangan kong tapusin ko kaagad yung pesteng thesis ko. Kaya halos anim na oras ako sa harap ng pc ko, nagtytype, nag-eedit, naghahanap at nag-iimbento ng sources, at gumagawa ng greatest work of fiction since Lord of the Rings. After that, nang sinubukan kong i-print yung 57 pages ng thesis proposal ko, biglang umiyak tumunog yung malakas na sirena ng PC ko at umilaw na yung pulang blinker ng printer namin. UBOS NA INK KO!!! WAAAAHHH!!!! Kaya maski alas-dose ng madaling araw na ay nagbihis ako at lumabas para maghanap ng ink refilling station na bukas pa maski sa oras na yun. Ewan ko ba kung milagro ito pero
may nakita akong ink refilling station na bukas!!! Kaya nagparefill ako kaagad at mabilis na umuwi sa bahay para iprint na ang thesis ko.

Pagkatapos ng malagim na pangyayaring iyon kagabi, para akong bangag na sisiw na pumunta sa school para ipasa sa prof ko yung thesis ko. Mukhang agkong gago na nagsasalita mag-isa, nagiisip kung anong sasabihin ko sa mga paneslist kasi idedefend pa namin itong thesis na ito. Nang pagdating ko sa faculty ko ay ito ang sinabi sa akin ng prof ko:

"Ipasa niyo na lang yang thesis proposal niyo, hindi niyo na idedefend..."

Ewan ko kung matutuwa ako, magagalit, o mababaliw sa sinabi ng prof ko.

Sandara Fart

2004-05-22T02:41:00.000+08:00

Sandara Fart

Tayong mga Pilipino ay tuwang-tuwa nang makita natin ang isa nating kababayan, si Jasmine Trias, na makapasok sa finals ng isang American talent search show, ang American Idol. Maski di na siya Pinoy citizen, maski ipinagpalit niya ang kanyang Pinoy blood para sa American dream, feeling pa rin natin ay pinoy na pinoy siya. Kaya naman tayong mga pinoy dito ay mukhang engot na pinapataas ang rating nga pesteng show na iyon habang pinapanood natin kung paano laitin ni Simon Cowell yung mga kawawang contestants. At nang natanggal siya, parang bumagsak na rin ang mundo natin.

Ngayon dito naman sa Pinas, may mga lumabas na clone ng American idol. Andiyan ang Starstruck at ang Star Circle Quest. Ang nakakatawa ay kung gaano katatanga tayong mga pinoy na kumagat naman dun na parang mga tangang isda. Natural, basta teenybopper ang dating, kakagatin ng masa. Di bale, malalaos din naman sila. But as for now, panoorin na lang natin sila how they make a big moron out of themselves to serve the entertainment needs of the masses. Ang nakakatawa sa mga questors sa Star Circle Quest ay si Sandara Park. Para siyang female version ni William Hung. No talent, no acting, no career. Maganda siya, yung lang. Plus, iyakin pa. Kaya tuwing nakikita ko si Sandara, napapaisip ako. Kung tayong mga pinoy ay proud makita ang isang kababayan natin na nagtatagumpay sa foreign talent shows, ano kayang feeling ng mga Koreano kapag nakikita nila ang mga katangahan ni Sandara? Hmmm...

Ex Files

2004-05-15T03:09:00.000+08:00

Ex Files

Kahapon, nangyari ang isang bagay na hindi ko inaasahan. Kagagaling ko sa Aubrey's, tambayan ng mga adik sa Ragnarok, nang nang masalubong ko ang isang di inaasahang tao. Nakita ko ang ex ko, si Joni! At wag ka, ang laki ng ipinagbago niya! Grabe, mas sumeksi siya ngayon. Natural, napakahipokrito ko naman ko hindi ko sasabihin na hindi ako kahit paano ay naapektuhan doon. Nang napatingin ako sa kanya at binati siya, parang may kakaibang kislap sa kanyang mata. Ewan ko kung ikinatuwa niya yung pagkakita niya sa akin, o parang naalala niya yung masakit na paghihiwalay namin (para sa kaalaman ng lahat, tinu-time ako ni Joni at sinabing "i never loved you anyway). Natural, kahit gaano kasakit yung ginawa niya sa akin noon eh civil pa rin ako sa kanya.

Mukhang masaya naman siya nang kinausap niya ako. Ewan ko ba, parang ang chummy niya sa akin. Sa aming pagkuwekuwentuhan, nalaman ko ang mga nagyari sa loob ng halos isang taon na pagkakahiwalay. Nandun yung nagkahiwalay ng BF niya na ipinangpalit niya sa akin, tumigil siya sa college, nagtrabaho, narealize na kung gaano ko siya kamahal at nanghinayang nang pinakawalan niya ako. Matapos niyang magkuwento, isang nakakabinging katahimikan ang namagitan sa amin. Tapos bigla niyang hinawakan ang kamay ko. Kakaiba ang hawak niyang iyon. Wala na ang dating lamig ng kanyang kamay, kundi init na. Tapos bigla niya akong hinalikan sa labi. Dati, malamig ang mga labing iyon, ngunit ngayon ay mainit na, parang nagsasabing sincere siya ngayon. Pagkatapos nun, tinanong niya kung mahal ko pa siya. Ngumiti ako sa kanya at sinabing may ibangmahal na ako, at yun si Tintin. Ganito naging usapan namin:

Joni: Anong pinag-iba niya sa akin? Does she makes you laugh?
Jopeth: No, she doesn't make me cry...but i can't cry...coz i have no more tears to shed...

Tapos nun...umalis na ako at iniwan siya na maluha-luha...ewan ko ba kung tama yung ginawa ko...dapat sinabi ko na lang sa kanya in some other much genlte way...

Monthsarry

2004-05-12T16:25:00.000+08:00

2nd Monthsary

To my dearest Tintin...alam ko maski cool-off tayo ngayon...maski hindi tayo nagkakausap madalas...maski madalas kitang ginagalit...maski kamuntik ko nang malimutan ang ating 2nd monthsary....I LOVE YOU HUNNIE!!!!!!! HAPPY 2ND MONTHSARY!!!!

Thesis

2004-05-12T16:19:00.000+08:00

Thesis

Sa 21 na ang pasahan ng thesis. Anong ginagawa ko???

WALA...

Shit

2004-05-07T15:32:00.000+08:00

Stupid People

Lumabas ako isang araw. Papunta ako kina Gary, makiki-jamming kaya lumabas ako dala ko yung mahiwagang sandata ko, ang aking gitara. Natural, binagay ko naman yung suot ko sa okasyon. Naka black na Che Guevara shirt, fatigue na pants, chucks na sapatos, spiky armlet, at ang trademark na spiky hairdo ko. Dala ko sa likod ko yung gitara ko na inilagay ko sa loob ng guitar case niya. Imagine mo itsura ko habang naglalakad sa kalye. Feeling ko tuloy ako yung El Mariachi sa movie na Desperado.

Ayos na sana ang lahat nang makarating ako sa kanto namin. May mga nakatambay na mga teenager na hiphops sa may tindahan doon. Feeling ko mas bata sila sa akin. Naka-full hiphop gear sila i.e. complete with fake bling-blings (yun ba tawag dun?), naka-jersey pa, at may radyo na nagpapatugtog ng kung anong hiphop music. Nang dumaan ako sa harap nila, lahat sila ay nagtinginan sa akin. Parang huminto ang oras sa pagkakataong iyon. Maya-maya ay nagsimulang mag-growl yung mga hiphop na yun, parang nang-aasar sa akin. Kunwari pa daw kumakanta ng kung anong putanginang heavy metal song yung mga gagong iyon. Nag-momosh pa kunwari yung iba. Parang nakakaloko na kaya hindi ko na lang pinansin. Sinigawan pa ako ng isang gago na: "Asteg ka men!!! Rocker!!!" sabay tawa ng malakas. Gusto kong lumingon at sigawan sila pabalik, kaya alng wala ako sa mood na makipag-away sa mga walang kwentang insekto na yun. Kaya ibinulong ko na lang saarili ko yung dapat na isigaw ko sa kanila:

HIPHOP BULOK!!!!!

Requiem

2004-05-07T01:25:00.000+08:00

Requiem to the Candy Girl

Ang araw na ito ay isang malungkot na araw para sa akin. Sa araw na ito, binura na ni Gail ang kanyang blog na The Rotten Candy Shop sa kadahilanang personal. Ang blog na iyon ay nagsilbing inspirasyon sa akin upang ipagpatuloy ang pagsulat ng blog na ito. Sa kanyang mga mumunting kuwento ng kanyang kakaibang buhay ay kahit papaano ay nabigyan niya ng aliw ang mga taga-subaybay sa kanyang blog. Sa kanyang mga nakakatawang mga kasagutan sa aking mga comments ay aking napagtanto na hindi lang pala ako ang nag-iisang weirdo sa mundong ito. Kaya para sa Rotten Candy Shop, isang pagpapaalam at pagpupugay sa iyo.

Stupid animals

2004-05-03T13:43:00.000+08:00

Stupid animals

Tanga talaga yung mga alagang kong hayop dito sa bahay. Narito ang listahan ng mga katangahan ng mga alaga ko:

-Si Asuka, yung orange na pusa ko, ay nakakaengot kapag pakakainin mo. Kapag naglapag ka ng pagkain doon sa plato niya, lalapit sayo at hindi papanisin yung pagkain niya. Kapag tinuro mo yung pagkain niya, aamuyin yung daliri ko. Haaaay!!!

-Si Lucifer, yung black na pusa ko, ay may pagka-rocker. Minsan nakita kong nakikipag-slaman mag-isa doon sa kama ko habang pinapatugtog ko yung Slipknot CD ko. ASteeg!!!!

-Si Blackie, yung itim na aso ko (obyus ba?!) ay malandi. Kinakagat at pinag-iinteresan yung brief ng isa sa mga border namin dito sa compound. Hmmmm....bakit kaya?

Labor Day

2004-05-02T02:16:00.000+08:00

Para sa mga manggagawa

Nagyon ay Mayo uno. Ito ay isang pagpupugay sa libo-libong maggagawa na nagsisilbing tagapagpanday ng ating lipunan. Nakikiisa kami sa kanilang patuloy na pakikibaka para sa mas mataas na suweldo, mainam na benepisyo, at para sa pambansang demokrasya. Isang maalab at pinakamilitanteng pagbati mula sa akin, si Kasamang Jopeth ng Anak ng Bayan-Balangay ng Olongapo. MABUHAY ANG MANGGAGAWANG PILIPINO!!!!!

Strike back

2004-04-29T15:15:00.000+08:00

The Saints Strike Back!!!!

Naalala niyo ba yung naikwento ko sa inyo tungkol sa mga santong lumusob sa bahay namin (see yung post ko na yun sa baba)? Well, mabuti na lang at umalis na sila sa bahay namin noong lunes. Akala ko ay ligtas na ako sa mga santong iyon nang malaman ko na lumipat pala sila diyan lang sa bahay ng tita ko sa lob ng compound namin. Shet! Obligado pa rin akong mag-lead ng mga dasal at rosary!!! Tapos habang nagdadasal kami, feeling ko eh kinakausap ako ng mga santo. Malamang, ganito ang sinasabi nila sa akin:

Jesus Christ: Hehehehehehe!!!! Gusto mong ipako kita rito sa krus ko??!!! You freakin' atheist!!!!
Mama Mary: Hindi ka pala naniniwala sa tatay ng anak ko ha?! Gusto mong isuksok ko sa pwet mo tong korona ko?!
Sto. Nino: Stupid atheist!!! Taste my divine wrath!!! Go get him saints!!!! (tapos lumusob yung ibang santo)

Sheet!!! Ayoko na talaga...kelan ba ako tatantanan ng mga santo?!

wakas

2004-04-28T02:08:00.000+08:00

SA WAKAS!!!!

After almost 3 weeks of writing...after a week of heavy editing...and after days of delay... I'TS FINALLY HERE!!!!! Ang pinakahihintay ng lahat, ang aking blog fiction ay tapos na!!!!! Ang Samurai Files: Dreamweaver ay nakalabas na ngayon at maaari nang basahin. May Grand Launching Party dito sa Olongapo starring the Starstroke Kids, Rangk and Stinky, Star Pentagram Quest Teens, at si Jopeth 2, ang aking imaginary friend. Lahat ng pumunta sa Grand Launching Party ng Samurai Files ay nag-enjoy sa tone-toneladang pansit palabok na aking inihanda ko. Malamang marami sa inyo ay hindi nakapunta sa enggrandeng (kuno) launch party. Kaya basahin niyo na lang at mag-iwan kayo ng constructive comments para maimprove ko ang mga susunod na chapters ng Samurai Files. Matatagpuan siya sa Links Section ng blog na ito, o kaya'y pindutin mo na lang yung link na nakalagay sa baba:

- Samurai File: Dreamweaver- A Blog Fiction

Sige!!! PINDOT NA!!!!! Enjoy the story!!!

oh joy

2004-04-26T14:58:00.000+08:00

Oh Joy!

Kahapon ay naiisipan ko (sa wakas) magpalit ng bedsheet kasi medyo halos tatlong buwan na akong hindi nagpapalit ng bedsheet. Malamang eh mapanghi at mabaho na yun kaya parang napa-aleluya si Mama nang nakita niya akong nagpapalit ng bedsheet ng kusa at hindi pinipilit o hinahagupit. Kaya tanggal ng lumang bedsheet (na naninilaw at gray na ang kulay), at bungkal sa aparador para sa bagong bedsheet. Sa aking pagbubungkal ay may napansin akong puting bedsheet na nakaipit sa ilalim ng aparador. Kinuha ko yun and...OH JOY!!!! Iyon ang bedsheet na matagal ko nang hinahanap!!! Nakita ko na rin yung nawawala kong Ren and Stimpy na bedsheet na halos 5 taon ko nang hinahanap. Aba's akalain mo, nandito lang pala yung bedsheet ko na yun, nakatago for almost 5 years. Kaya sabayan niyo ako sa aking pag-awit ng "HAPPY HAPPY JOY JOY SONG", ready? Begin!

Happy happy joy joy
Happy happy joy joy
Happy happy joy joy
Happy happy joy joy
Happy happy joy joy
Happy happy joy joy
Happy happy joy joy joy!!!!

I miss Ren and Stimpy!!!!

Creepy

2004-04-22T19:16:00.000+08:00

Creepy!!!

Dito sa baranggay namin, may kaugalian na kung tawagin ay Visita Domiciliaria. Eto yung mga grupo ng mga imahen ng santo ay nagpapalipat-lipat sa mga bahay dito sa baranggay namin. Ang mga imahen na ito ay maglalagi ng isang linggo sa mga bahay bago lumipat sa ibang bahay. Nagkataon na ang bahay namin ang natapatan ng mga ito. Kaya parang nilusob ng mga santo ang aming sala. Ang malaking mesa namin sa may sala sa tabi ng TV namin ang pinaglagyan ng mga santo. Para ding naging rainforest yung sala namin sa dami ng mga bulaklak na binili at isinabit ni Mama sa mga santo. Actually, mas mukhang sementeryo yung bahay namin sa dami ng mga kandila at bulaklak na nakalagay sa aming sala/altar/nitso. Plus pa yung mabaho at nakakabangag na insenso na sinusunog ni Mama tuwing magrorosaryo kami (yung insenso na ginagamit sa simbahan).

Kaya nga hindi ko maiiwasan na kilabutan minsan kapag nasa sala ako. Ewan ko ba. Tawagin niyo na akong satanista, anti-religious, o atheist (actually, atheist naman talaga ako), but our sala really gives me the creeps!!! Imagine mo, all star cast lahat ng mga santo dito. Nandiyan si Jesus Christ na nakapako sa krus with realistic depiction of blood and bruises (not to mention crystal eyes which sprakles everytime you gaze upon it). Si Mama Mary, si Sto. Nino, si San Lorenzo Ruiz, at iba pang santo na di ko kilalala. Pag tumitingin ako sa mga mata ng mga santo, parang tumitingin din sila sa akin. Ewan ko ba kung paranoid lang ako o nababaliw na ako. Kaya nga minsan eh natatakot akong bumangon pag gabi para umihi dahil dadaan muna ako sa sala namin bago ako makapunta sa CR namin. Sheet!!! Hindi ko na matiis yung amoy ng bulaklak at insenso. Natatakot ako na baka mabuhay yung mga santo at patayin ako kasi I've been a hardlined atheist since i was in 3rd year high school (bindikatibo ba yung mga santo?). Kaya ngayon eh medyo nagsisisi na ako bakit pa naging Katoliko mga magulang ko...(no offense sa mga mga hardcore na katoliko)

Madness

2004-04-21T16:30:00.000+08:00

The madness continues...

Remember yung nakaraan kong post tungkol sa mga taong hindi marunong magsalita (see below)? Well, nagbalik sila, at mas nakakabaliw pa ngayon!!!! 'Ika nga ni Gail, mga kakaibang diyalekto na hindi naiintindihan ng mga normal na Pilipino. Kaya eto na sila kasama ng mga comments ko:

ohh u mean u made dat..ohh dats koo so so koo para naman kanino yan sa gf mo
- Koo? Whoa men, this blog is so KOO!!! YOU ROCK MEN!!! You are so KOO!!!!

hOw yOoh dOing Lately??
- YOOOHH!!!??? WTF?! Ang alam ko lang laruin eh YOOH-GI-OOOHHH (nyak, nyak, korni!!!)!!!

Part 1:
ows compise nang kanta..sge nga compose mo nga me nang kanta..para pag kinasal ako kanta ko yun...heheh..oki bah...
- Kaya naman ang sinagot eh sige, give me one week at gagawa ako, rock nga lang. Eto ang sinagot:
Part 2:
hello rock ka dyan sa kasal nga eh..as if naman kantahin ko yun noh...eh di nag wala ang mga bwisita ko noh...love song ka naman dyan...para mas astig dba...
- Ayaw mo yun?! E di naki-mosh din sana yung pari kasama ng mga "buwisita" mo. Any rap, R&B, rock, or pop song, basta tungkol sa love, love song tawag dun. Kaya maski igawa kita ng metal na love song, love song pa rin yun.

el0qq agenz...aihihihi.... naku!! sa pag gagawa ng st0ry at interview di k0 nga matap0s tap0s basahin pa ang p0etry na pag ke abah abah...nakuz!! kakashawa nga eh...hayyzz.....nayw ayz....im shure madunduh yunz..kasi mahy nabasa akong madunduh eh..per0 di k0 na tinul0y...aihihiih.. .tamadzk0 na ako eh...ahhihhiih.....t 0oink!* s0..nhu neymn u?? aiihih ingatzz
- Ang mensahe na ito ay galing sa isang nilalang na taga-planetang daigdig, hindi sa isang alien na galing sa Planet Aiur mula sa lahi ng mga Protoss na pinamumunuan ni Zerratul (kung di niyo ma-gets, maglaro kayo ng Starcraft). Inabot ako ng halos sampung mintuo para ma-decipher ko ang message na ito, kaya sana ay mabasa niyo rin ng matino.

EYELUVYOOH!!!!
- Mula umano sa pamangkin ni Gail. Eye loves me??? Sure, my eye will love you too!!!

Hehehe, ayan, natapos na naman ang isa pang kabanata ng mga kakaibang mensahe na nasasagap ko sa internet. Kaya antabayanan ang susunod na kabanata. Promise, more to come!!!

On TV Models

2004-04-20T19:29:00.000+08:00

Me on TV Models

Whenever I look on the TV, I see the same TV models on every local network. Fair skinned, tall, long-legged, chinky-eyed, big boobed, so damn perfect TV models. They all look the same. They all project the perfect image that every human being in this country has been longing for. Whenever I see them, one question pop out of my mind: ARE THEY ALL MADE IN THE SAME CLONING FACTORY???

Mga tao

2004-04-16T15:10:00.000+08:00

Mga taong hindi marunong magsalita ng tama

Kahapon, nagchachat kami ni Gail sa YM. Habang nakikipagchat ako sa kanya ay tinitingnan ko din yung guestbook ko sa dalnet.olongapo.ph, ang website ng mga chatters sa #olongapo, isang sikat sa IRC channel dito sa 'Gapo. May mga nakita akong mga message dun na, ummm, nakatawag ng aking pansin. Medyo kakaiba kasi. Isang hiphop chick ang nagpadala sa akin nito (hindi ko na sasabihin kung sino kasi baka mapadaan dito sa page ko). Natatawa na lang ako sa mga taong ito dahil pinahihirapan nila ang kanilang mga sarili sa paggawa ng mga ganitong message. Katulad na lang nito:

"nyahahahha...nyahaha ha.. sori huh kakatawa kc eh..nakakabaliw bah ung summer? ..ai nku boi shinaveh mew .. 22utz un noh .. well well well kaya mew yan .. ehehe..twagin mew lng c jose rizal ehehee..nuuuu rawwww ...?!! kashi di nag shashama e.. eheee.. "

Hahahahaha!!! Nak ng puta naman! Bakit pa ba kailangan ganyanin niya yung mga salita niya? Hindi ba mas matino kung sasabihin na lang niya sa straight Filipino para at least nagkaintindihan kami? Okay lang kung mga abbreviation basat at least medyo intelligible yung sinasabi, ang kaso hindi eh. Pero maski sabihin niya yung message niya in straight Pinoy, ang korni niya... Kaya nga hindi ko maintindihan yung mga hiphop pipol minsan kung bakit kailangan ng ganyang kagaguhan sa mga message nila. But don't take me for something else, I HAVE NOTHING AGAINST HIPHOPS. Hindi ko sinasabi na I hate them. It's just that i can't find anything to appreciate in them. I'm certatinly not a racist (HEIL HITLER!)! Natawa nga si Gail nung ipabasa ko sa kanya yung message.

Gail: ano ba yan, parang pusa
Jopeth: mew!!! pokemon yun ah!
Gail: mew! mew! arf! arf!
Jopeth: shinaveh??? wtf?

Hehehehe! Makulit talaga itong si Gail. Palibhasa kapwa ko rocker. Ehehehehe!!! Anyway, kung may naooffend dito sa aking isinusulat, WALANG PERSONALAN!!! Lahat ng isinusulat ko dito ay aking sariling opinyon lamang, AT WALA KAYONG PAKIALAM DUN!! BWAHAHAHAHAHAHA!!! *evil grin* Kung hindi pa kayo kuntento sa example na ibinigay ko sa taas, marami pa ako d2, with matching personal comments:

"ei tanx for da tag! appreciate it! so newaiz wat chu up 2??"
- Tanx??? Newaiz??? Chu??? Anu yun????

"hey der thx foe droppin by in mah page...yeh ill check ur site..laterz!!"
- Thx? Baka thnx... Parang one year old kasuap ko dito...bulol...hehehe!! Foe?? Di ba kaaway yun?? Di ba yun yung tumatakbo bilang presidente (hahahaha, ang korni ko talaga)? Sana wag na siyang dumaan dito kasi malamang baka mabasa niya itong comments ko. Laterz!! (pwe!)

"naku! nabasa ko nga ang website mo eh! nakakahilo kc lam mo un! ang daming babasahiN! aun hndi ko n lng binasa.. hahaha"
- Actually, wala namang mali sa grammar ng taong ito. Sadya lang talagang tamad siya magbasa kasi ayaw niyang basahin yung blog ko. Palibhasa kasi eh chatter, sanay sa short messages. Di tulad naming mga blogger, matiyaga magbasa at magtype. Kaya sa susunod, masanay na kayong magbasa ng mahaba.

"WeLcUm hEa......jUsT dO ViSiT mAh sPoT....HoLLa BaCk!!!!!!^cUtEgUrL^"
- Welcum??? Tangina, nambabastos ka ba o ano?! Isa ring one year old na hirap bumigkas ng letrang Y. Holla back? Okay...HOOOLLLLAAAA!!!! Bwahahahahahaha!!!!

"hi there !!!... zup ???... "
- Zup? Zip.

"WaRdUpz WeLcUm HuRr!! [[Peace AwT]]"
- Wardupz? Isa ring may speech defect na bata.

"HeLLOw.. ThaNKz FeR DrOpPen At MA GheE.. PEYZ"
- Peyz??!! Ano yan, peace, piss, pace, o pest??

"hey wussup just wanted to say hello well holla bak okay see yah mwahz"
- ...

At marami pang iba. Di bale, mag-iipon uli pa ako nang mga ganitong type na message para ipopost ko sa susunod. Meanwhile, wait kayo para sa part 2 ng post na ito. Nyahahahahahaha!!!!

Anib

2004-04-12T01:14:00.000+08:00

Monthsary!!!

Alam ko baduy ito at masyadong mushy and cheesy, pero...MONTHSARY namin ngayon ni Tintin!!! *mushy grin* Hehehehe!!! Maski hindi mabasa ito ni Tintin, I just wanted to say na I LOVE YOU VERY MUCH HUNNIE!!!! Thank you for accepting for what I am, understanding my innate weirdness, and loving the music I love and joining me in the struggle I choose to fight for. I LOVE YOU HUN!!!!

Happy

2004-04-10T02:49:00.000+08:00

Happy (?)

Nagsidatingan bigla yung mga pinsan at mga tito' tita ko para sa aming swimming reunion. Biglang nabulabog ang peaceful na environment ng bahay ko. Ang aking kuwarto na nagsisilbing aking sanctuary ay na-desecrate nang lusubin ng mga maliliit at makukulit kong pinsan ang aking mga gamit. Buti na lang at natago ko ang aking gitara kundi malamang ay magkakapira-piraso yun ngayon. Ang aking kama ay ginawang trampoline/ wrestling ring/ basketball court/ playground. Pati PC ko ay hindi ko mabuksan kasi nakikiala yung mga pinsan ko. Kaya lumabas na lang ako sa sala, nanood ng TV, at hinayaang maghasik ng lagim ang mga makukulit kong pinsan.

After some few hours, inutusan ako ni Mama na ipasyal yung isa kong maliit na pinsan, si Arvy, around dito sa Olongapo kasi kanina pa siya nangungulit. Kaya ako naman, bilang "ulirang" pinsan, eh agad-agad na naligo at nagbihis para ipasyal si Arvy. Tapos nun, pumunta kami sa Jollibee, sa may arcade, nakipaglaban ng Tekken, tapos naglaro ng Dance Dance Revo at Para Paradise, at sa wakas, pumunta sa may stand ng Hurricones at bumili ng tig-iisang vanilla sundae cone. Nakaupo kami dun sa tabi nang stand, si Arvy ay abala sa pag-ubos ng kanyang ice cream habang ako ay abala naman sa paghahanap ng magandang babae (note: wag sanang mabasa ni Tintin ito). Maya-maya ay nagsalita si Arvy, "Kuya, salamat sa pasyal ah." Tumango lang ako at sinabing okay lang yun. Maya-maya, tiningnan niya ako diretso sa mata. Hindi ko malilimutan ang tingin na iyon. Ang kanyang mga inosenteng mata ay parang may gustong ipahiwatig na mas malalim. Tinanong niya ako, "Kuya, masaya po ba kayo?". Napaisip ako. Masaya ba talaga ako? O pinipilit ko lang ang sarili kong maging masaya? O baka sa kalungkutan ay nakakakita ako ng kasiyahan? Halos lumipas ang ilang minuto bago ako nakasagot. Napangiti na lang ako at sumagot, "Ewan ko Arvy...ewan ko...pero masaya ako at least naipasyal kita ngayon." Napangiti na rin siya, isang inosenteng ngiti ng bata. Ngiting walang halong pagkukunwari, walang halong pait, walang halong kalungkutan. Ewan ko ba. Kinagabihan, pagkauwi namin, hindi muna ako natulog. Pilit kong hiinahanapan ng sagot ang tanong sa akin ni Arvy: MASAYA BA AKO?

Simbahan Blues

2004-04-05T13:35:00.000+08:00

Simbahan Blues

Balik uli kay Mama. Noong Linggo, Palm Sunday, ginising kami ni Mama ng mga 6:30 ng umaga para magsimba for the Palm Sunday mass. Groggy pa ako nun dahil hindi naman ako sanay na gumising nang ganun kaaga. So naligo ako, nag-toothbrush, at nagbihis. Tinatamad akong maghukay ng damit isusuot sa simbahan kaya sinuuot ko na lang kung anong unang damit na makita ko sa loob ng aparador. Saktong nakita ko yung black na Che Guevara t-shirt ko. Kaya kinuha ko kagad yun, sinuto kasama nang pantalon ko na suot ko sa loob ng dalawang linggo (although may labandera kami, tinatamad akong idiskarga lahat ng laman ng pantalon ko at ilagay yung maruming pantalon ko sa laundry basket, besides, mas marumi at kupas ang pantalon, mas trashy tingnan). Sabay suot ng sapatos, lagay ng gel sa buhok at ayusin ito sa aking magulong spiky hairstyle, tapos suot ng aking spike-stud leather bracelet.

Lumabas ako sa kwarto nun at nakita ko ang iba kong kapatid na naka-polo at nakaayos. Si Mama naman naka-bistida. Parang ako nga lang ang naiiba. Tiningnan ako ni Mama mula ulo hanggang paa, parang nagtataka sa ayos ko.

Mama: Ano yang ayos mo?!
Jopeth: Bakit, may problema ba sa damit ko?
Mama: Magsisimba tayo tapos ganyan ang ayos mo?! Magdisente ka naman!
Jopeth: Disente naman to ah! Di naman ako nakahubad.
Mama: I mean yang damit mo. Magdamit ka naman ng normal kahit minsan.
Jopeth: Normal?! Eh normal ko naman tong damit ko! (palibhasa araw-araw kong suot)
Mama: Diyos ko, mahiya ka nga sa ayos mo. Nasa loob tayo ka nang simabahan...
Jopeth: Hindi naman magagalit siguro si God kung ganito ayos ko. Kung yung madungis na pulubi eh nakakapasok ng simbahan nang hindi kinikidlatan, ako pa kaya?! Pag kinidlatan ako, ibig sabihin ayaw ni God sa ayos ko.
Mama: ...
Jopeth: Okey na yung ganito kong ayos. Tara na...baka di ko maabutan yung Shaider eh.

Hehehehe! Ang kulit namin no? Kailan kaya ako makakausap nang matino ni Mama?

Mama

2004-04-04T14:20:00.000+08:00

Aaay naku Mama…

Kagabi, wala akong magawa sa bahay. Naisipan kong ilipat yung TV sa WOWOW, isang infamous na Japanese cable channel (try niyong manood ng WOWOW para Makita niyo kung bakit infamous *evil grin*). May pinapalabas na samurai film dun na hindi ko alam kung anong title dahil hindi ko naman maintindihan (no subtitles, no dubbing). Ewan ko ba kung bakit ko pinapanood yun, pero at least naiintindihan ko kahit konti kasi nag-aral naman ako ng konting Nihonggo (self-study nga lang). Basta cute yung bidang babaeng samurai dun, kamukha ni Rica Peralejo. Biglang napadaan si Mama sa sala at napansin yung pinapanood ko. Saktong naabutan niya yung brutal sa sword fighting scene kung saan si Azumi (pangalan ng bida) ay nilalabanan ang sangkatutak na kalaban. Astig yung scene dun, parang tubig yung baha ng dugo dun, not to mention maganda yung choreography ng fight scenes (reminds me of Kill Bill). Parang natulala si Mama nang mga ilang sandali dahil hindi sanay makapanood ng mga ganung bruta la na fight scenes.

Mama: Pinapanood mo ba yan?
Jopeth: Obvious ba?
Mama: Ano ba naman yang mga pinapanood mo, masyadong violent!
Jopeth: (grins) That's the beauty of it.
Mama: You shouldn't watch violent movies like that. Dapat yung mga pinapanood mo eh yung mga tipong The Passion of the Christ.
Jopeth: Eh bakit, violent din naman yun ah.
Mama: Eh at least yun tungkol sa buhay ni Jesus Christ. Eh yan puro tungkol sa patayan lang .
Jopeth: Eh bakit? Yung Passion of the Christ tungkol din sa patayan ah. Kung paano pinatay si Jesus Christ. Pareho lang naming tungkol sa patayan ito at saka yung The Passion. Nagkataon lang si Jesus Christ ang pinatay sa movie ni Mel Gibson.
Mama:...
Jopeth: *evil grin*
Mama: Ah basta, patayin mo na lang yang TV pagkatapos mong manood. Wag kang magpupuyat. Magsisimba tayo ng maaga bukas (for Palm Sunday).

Hay naku, kailan ko kaya makakausap nang matino si Mama? Malamang, ganun din ang iniisip niya. Kailan kaya ako makakausap nang matino ni Mama?

Bago

2004-04-03T03:00:00.000+08:00

Bagong Background Pic

Hehehe. Napansin niyo siguro na medo iba yung baground pic ng blog site ko. Pasensiya kung medyo malaki yung pic at mabagal mag-load. Sa mga nagtataka kung ano o sino yung nasa pic, sketch po yan ni Rei Ayanami, character sa Neo Genesis Evangelion, the best and most disturbing anime I've ever seen. Salamat pala kay Tintin na nagtiyagang mag-sketch ng pic ni Rei Ayanami, magpascan, at mag-edit nito sa Adobe Photoshop sa PC niya. I love you hunnie!!! Kung napapangitan kayo sa background picture ko, o may maii-suggest kayong mas maganda o mas astig, pakisulat na lang po ang inyong mga hinananakit sa comment box sa ibaba. Asteeg!!!

Hasmin

2004-04-01T00:16:00.000+08:00

Tangina mo Hasmin!!!!

Tingnan mo nga naman ang ginawa ni Hasmin, yung isa sa mga comrade ko sa Anak ng Bayan na Computer Science student. Specialty niya kasi ang graphics designing. Kaya binarubal niya yung matino kong picture!!!! Napulot niya tong pic kong ito sa Friendster, eto siya before:

Ngayon, after some digital alterations and some hocus-pocus with Adobe Photoshop, eto ang ginawa niya sa matino kong pic. In-e-mail niya sa akin itong pic na ito with a note:
"Ang cute mo pala pag mataba ka".

HASMIN, WALANGHIYA KA!!!! Hehehe!!! Pero at least pinakita mo ang iyong talent sa graphics editing. Pero next time naman sana, huwag naman pic ko ang paglalaruan mo. Okey lang kung pic ni George Bush yun o ni GMA, o kaya kay Britney Spears. Wag lang yung akin, okey?

Akting

2004-04-01T00:10:00.000+08:00

Nang ako ay umakting...

Hindi ako makapaniwala na ako ay umakting ng todo-todo sa harap ng aking mga kaklase noong Sabado. Kasi sa Philippine Literature namin, ang final project namin ay magpre-present ng isang one-act play written by a Filipino author. Wala na kaming final exams dun. Yung presentation namin na yun mismo ang aming final exams, at ang magdidikta ng aming final grade. Ang piniling piyesa ng aming grupo ay ang Sa Ngalan ng Ama, nalimutan ko na kung sino yung author. Medyo dramatic yung piyesa na yun, at ako pa ang napagtripan ng mga kagrupo ko na gaganap sa leading role. Kung di naman mga tarantado yung mga kagrupo ko, alam naman nila na tambak ako ng mga exam sa Physical Science, Political Theory, Foundations of Sociology, Foundations of Education 2, at iba’t iba pang mga subject sa loob ng isang linggo, eh ine-expect nila na dapat sauluhin ko na yung mga lines ko within that week. So ako naman, I'm the master of multiple tasks, kaya sinaulo ko yung mga lines ko habang nagre-review ng sampung subjects, naghahanap ng tablature sa gitara nang "Freshmen" ng The Verve Pipe sa internet, pinapakain yung dalawa kong pusa, nanonood ng re-runs ng Ren and Stimpy sa Nickelodeon, at ina-update yung blog ko.

Practice sessions, putcha ang kukulit ng mga kagrupo ko!!! Ayaw magseryoso sa play namin. Tawanan ng tawanan, tapos yung karamihan puro late palagi kung pumunta sa mga practice namin (actually, isa ako sa mga madalas ma-late). Tangina, feeling ko magmumukha kaming gago sa presentation namin. 24 hours before presentation, although medyo ayos na yung presentation namin, hindi pa ganun kapulido. Crap, this is going to be a disaster...

Presentation na mismo, yari, kinakabahan na ako. Kasi naman eh hindi naman talaga ako stage actor eh. Pero call it adrenaline, call it a miracle, himalang naideliver ko lahat ng linya ko with full emotions and convictions. Hindi lang yun, yung mga kagrupo ko na hindi seryoso sa practice namin eh biglang gumaling. Tangina, nakakagulat! Pati nga yung prof ko eh naiyak sa galing ng storya at akting namin. Shet!!! May future pala ako sa theater arts!!! Hehehe!!! The result: flat 1.0 na grade sa final presentation namin. Is it a miracle? You decide...